Hoşçakal Demek Gerek

HOŞÇA KAL DEMEK GEREK

Bedenen ayrılıklar beni yıkmıyor artık

Çünkü bütün ruhumla sevgisine sarıldım

Vuslata giden yolun kapısı bana örtük

Emin ol bir tek seni sevmekten çok yoruldum

Yüzünle gözlerimde şekillenen desensin

Sözünle zaman zaman can yakarak esensin

Herkesten sakladığım yegâne sırrım sensin

Ben bu aşkın uğruna bulandıkça duruldum

Bende yükselen ateş onun kalbinde bitti

Ne bana geri döndü ne de terk edip gitti

Aşka âşık şairi kör kuyulara itti

Bilinmezlik içinde öldüm öldüm dirildim

Yorgun gözler arıyor vakitsizce gideni

Ayrılık sancıları sarıyordu bedeni

Yaralı aslan gibi acın burkuyor beni

Hasret kurşunlarıyla yüreğimden vuruldum

Hoşça kal demek gerek sözünde durmayana

Hoşça kal demek gerek seveni görmeyene

Hoşça kal demek gerek, arayıp sormayana

Ne yıllarca arandım ne de bir kez soruldum  

30.03.2026/İstanbul

İbrahim COŞAR