HOŞÇA
KAL DEMEK GEREK
Bedenen
ayrılıklar beni yıkmıyor artık
Çünkü
bütün ruhumla sevgisine sarıldım
Vuslata
giden yolun kapısı bana örtük
Emin ol
bir tek seni sevmekten çok yoruldum
Yüzünle gözlerimde şekillenen
desensin
Sözünle zaman zaman can yakarak
esensin
Herkesten sakladığım yegâne sırrım
sensin
Ben bu aşkın uğruna bulandıkça duruldum
Bende
yükselen ateş onun kalbinde bitti
Ne bana
geri döndü ne de terk edip gitti
Aşka
âşık şairi kör kuyulara itti
Bilinmezlik
içinde öldüm öldüm dirildim
Yorgun gözler arıyor vakitsizce
gideni
Ayrılık sancıları sarıyordu bedeni
Yaralı aslan gibi acın burkuyor beni
Hasret kurşunlarıyla yüreğimden
vuruldum
Hoşça kal demek gerek sözünde durmayana
Hoşça kal demek gerek seveni
görmeyene
Hoşça kal demek gerek, arayıp
sormayana
Ne yıllarca arandım ne de bir kez
soruldum
30.03.2026/İstanbul
İbrahim COŞAR