Sözümün Eksik Yeri
Kalbimdeki aşk uğultusunun
Gölgesine sindi nefesin
Seni
İçimde kurulu bir müzik kutusunun
Çatlamış aynalar gibi çoğalan
Kırılgan notalarından
Dinledim hep
Adını söyleyemeyince
Dudaklarım üşüdü
Ses, ağzımda yetim kaldı
Kulaklarım
Evrendeki bütün seslere kapandı
Bir tek
İçimdeki sana açık bir kapıydım
İçime kapandım
Dünya kapının eşiğinde bekledi
Gülüşlerim
Sesine zincirlendi
Umutlarım
Aynı yerden geçip duran
Yaralı bir ezgiye dönüştü
Öylesine eksikti ki
Sessizliğinde bedenim
Rüzgâr
Islık çalmayı unuttu
Gök
Yağmurun adını sildi
Zaman
Nefesini tutup bana baktı
Şehir
Kalabalığını yuttu
Ben
Kendimi
Sende yankılanan
Derin bir boşluğa bıraktım
Seni öyle sevdim ki
Dilim
Sözü terk etti
Kalbim
Atmayı yarım bıraktı
Seni öyle sevdim ki
Dünya
İçime sığmadı
“Seni seviyorum”
Bir cümle olmaktan utandı
Susup içimde kanadı
Ve ben
Adını söyleyemediğim yerden
Ömür boyu kanayacak
Bir sessizlikle
Sana benzedim
_tebeşiir...
(
Sözümün Eksik Yeri başlıklı yazı
Tebeşiir tarafından
6.01.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
