Vicdanlar Taş Olmuş


Zehirler akıyor, tatlı balından
Hileyle örülmüş, ağa takıldım
Doğruluk bekledim, eğri yolundan
Dikeni gizleyen, güle kapıldım

Kaderin sillesi, yüzden gitmiyor 
Sırtımda ki hançer, sanki yetmiyor 
Yoruldum hayattan derdin bitmiyor
Savruldum rüzgârda, küle kapıldım

Meğer o sevdanın, sözü başkaymış
Maskesi düştü de, yüzü başkaymış
Gülene aldandım, özü başkaymış
Kurumuş pınarda, göle kapıldım

Düşmüşüm çıkılmaz, amansız derde
Çakallar toplanmış, buğulu yerde
Vicdanlar taş olmuş, merhamet nerde
Namertten uzanan, ele kapıldım

Sildim defterimden, vefasız adı
Kalmadı ömrümün, tuzu ve tadı
Gönlümün dinmiyor, bitmez feryadı
Sonu hiç gelmeyen, yola kapıldım

Artık ne sitem var, ne de bir sözüm
Küllendi yürekte, sönmeyen közüm
Rengarenk hallerin,gördü bu gözüm
Dipsiz bir ummanda, sala kapıldım

Her gülüş bir maske, yalanmış meğer
Gönlümün sarayı, talanmış meğer
Dost diye sarıldım, yılanmış meğer
Bozuk bir düzende, sele kapıldım

FATİH TOPCU
11.03.2026
( Vicdanlar Taş Olmuş başlıklı yazı fatih-topcu tarafından 11.03.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu