Bin bir Emek var.
Nasibini arar şafak sökende,
Çarığın izinde bin bir emek var.
Sabahın nurunu yere dökende,
Toprağın bağrında yenen ekmek var.
Eskimiş yeleği yırtık cebinde,
Umutlar gizlidir sabır dibinde.
Asırlık çınarın serin kalbinde,
Geçmişten gelene hep beklemek var.
Orakla biçilir sarı ekinler,
Yorgun argın döner eve cananlar.
Toprak dile gelir onu kim dinler?
Taşın sinesinde gül derlemek var.
Ayranı buz gibi ekmeği sıcak,
Garip hanesinde açılır kucak.
Tütüyorsa damda dumanlı ocak,
Helal lokma ile şükür etmek var.
Kınalı ellerle yoğrulur hamur,
Bereket yağınca silinir çamur.
Mevlam nasip eder verince ömür,
Tozlu yollarda Hak söylemek var.
Çapa sesleri ki yere bir beste,
Yorgunluk kalır mı tek bir nefeste?
Huzuru arama başka kafeste,
Gönül tarlasına nur ekmek var.
Kurumuş pınarın akmaz suları,
Eğilmiş başıyla bekler dalları.
Köylünün özünde vatan yolları,
Ateşten gömleği yar eylemek var.
Güneş vurur her gün o sert çizgiye,
Her biri dönüşür öz bir ezgiye.
Gerek yok dünyada boş bir sezgiye,
Toprağın diliyle zikreylemek var.
Dokuz düğüm olur boğazda sözü,
Emeğin rengidir yüzünün gözü.
Zerrin’in dilinde sevdanın özü,
Bu kutlu destana aşk eklemek var...
Zerrin Özen
Marsilya
(
Bin Bir Emek Var. başlıklı yazı
zerrin--ozen tarafından
1.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
