Bir "Bismillah" Huzuru, Bir Sonsuzluk Nöbeti...
Kayıp bir pusulanın kuzeyinde titriyor avuçlarım,
Gökten dökülen gümüş bir sükût,
Eski bir göçün tozlu kanatlarına tutunmuş.
Sesim, dilsiz bir nehrin yatağında uyanıyor;
Kökleri göğe uzanan ağaçların gölgesinde,
Bir parça nur, bir parça toprak fısıltısı...
Zaman, mühürlenmiş bir zarf gibi duruyor masada,
İçinde bin yıllık bir selamın serinliği.
Ben, aynadaki o yabancı bakışın izindeyim,
Hangi harf dindirebilir bu kadim ağrıyı?
Hangi mısra, beyaz bir kanadın rüzgarıyla
Yıkayabilir alnımızdaki o yorgun çizgileri?
Işık, karanlığın bağrında açan gizli bir çiçek,
Eğilip kokluyorum nefesini.
Her adımda bir köprü kuruluyor boşluğa,
Söz biterken başlayan o uçsuz bucaklıkta,
Sadece ruhun o saf yansıması kalıyor geriye:
Bir "Bismillah" huzuru, bir sonsuzluk nöbeti...
Gülay Karagöz
Berlin
(
Bir "Bismillah" Huzuru, Bir Sonsuzluk Nöbeti... başlıklı yazı
gulay--karagoz tarafından
2.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
