
Hasret kuşandıysan yollara düşüp
Sen değil gezdiğin yollar utansın
Güzel gönlündeki yaranı deşip
Kıymet bilmeyen o kullar utansın
Zaman yumuşatmaz yürek taş ise
Sarılmalı aşka hayat boş ise
Gözündeki ondan kalma yaş ise
Yağmurlar, denizler, seller utansın
Güle ne gerek var canan sen isen
Sızlanmak boşuna kanan sen isen
Sevgi ateşinde yanan sen isen
Yangında dağlanan küller utansın
Çıksa da üstünden sabır hırkası
Kesilmeli derdin ardı arkası
Sahte ise zaten aşkın markası
Özleme ittiren diller utansın
Derdi rızık yapıp kendini üzme
Yılların üstüne dertleri dizme
Sen utanma sakın hayata küsme
Dertle filizlenen dallar utansın
Kırılmaz kanadı melek olanın
Saf gönlünde her dem dilek olanın
Kadere razıysan olmaz planın
Umut et ki geçen yıllar utansın
Madem ki diyorsun dünya bir rüya
Kalbindeki nuru akıtma suya
Kendini ararsan güneşe, aya
Bak ki senden geçen eller utansın
Murat Gökçe Karsî
04.04.2026
Değerli bir Gönül Dostumun yazdığı şiire cevap niteliğinde ve kendisine ithafen yazılmıştır.
Yazarın
Önceki Yazısı