Babamın

Kimseye karışmazdı işinde gücündeydi

Attığı her adımı doğru yoldu babamın

Yolculuğun sonunda sefalet içindeydi

Zor günde bile sözü şükür oldu babamın

Eve girdiği anda şendik cümbür cemaat

Şükrederdi her zaman aza edip kanaat 

Her dem gönül yapmaktı elindeki zanaat

Merhameti daima önde geldi babamın 

Yakışırdı başına sekiz köşe kasketi

Elimizden tutunca unuturduk kasveti

Ne hasetliği vardı ne kimseye nispeti

Eli açık , gözü tok,  gönlü boldu babamın 

Vefasız dostluklardan kenara çekilmişti

Ağzında diş kalmamış saçları dökülmüştü 

Yıllar önce aldığı tek ceket sökülmüştü

Üstündeki sürekli eski çuldu babamın

Altı çocuk büyüttü bir of bile demeden

Sofrada başlamazdı biz doyunca yemeden

Hayat maratonunda hep düşerdi kümeden

Gün yüzü göremeden ömrü soldu babamın

Ona karşı bozmadım hiç mi hiç hürmetimi

Sayesinde korudum hep iyi niyetimi

Çok isterdi görmeyi bir gün mürüvvetimi

Muradı hep gözünde öyle kaldı babamın

Takip ettim her zaman bıraktığı izleri

Yorgun kalbinden çıkan adaletli sözleri

Ne yazık ki zamansız kapanmıştı gözleri

Şu hayatta vadesi erken doldu babamın

Özlem, saygı ve rahmetle…

Murat Gökçe Karsî

25.01.2026