Edebiyat ve Kültür Platformu
Gül Desem de Gülmez
Hicranlı bu yürek, yarası bitmez
Bahtsızlık yelleri, başımdan gitmez
Virane bağımda, mutluluk bitmez
Gül desem de gülmez, divane gönül
Gözyaşlarım durmaz, akan bir dere
Sanki mahkûm oldum, hain kedere
Asla gücüm yetmez, onmaz kadere
Gül desem de gülmez, divane gönül
Ben siyah büründüm, elalem allar
Mutluluk uzaktan, bana el sallar
Kaderime sitem, baktığım fallar
Gül desem de gülmez, divane gönül
Karakışlar geçer, baharım gelmez
Şans dediğimiz şey, kahrımı delmez
Aklım heder olmuş, bahtımı çelmez
Gül denince gülmez, divane gönül
Kuytu yalnızlığım, yürek bin pare
Düşünür dururum, bulamam çare
Sabrıma dayandım, ettim idare
Gül desem de gülmez, divane gönül
Mutlu görünsem de, yürek kanıyor
Vurgun yemiş gibi, canım yanıyor
Bazen de umuda, ruhum kanıyor
Gül denince gülmez, divane gönül
Hazan yağmurları, bir türlü dinmez
Beklerim göklerden, hiç medet inmez
Dünya denilen han, canıma sinmez
Gül desem de gülmez, divane gönül
Yıllar gelip geçer, ömrüm biçare
Maziye bakarım, hep pare pare
Hayat denen oyun, açtı bin yare
Gül denince gülmez, divane gönül
Yetmiyor mu felek, yağdırdığın kar
Ne yollar görünür, ne sevdiğim yâr
Bak yine düşürdün, ruhuma efkâr
Gül desem de gülmez, divane gönül
Kaderden kaçılmaz, boşa bu çaba
“Gün gelir değişir” derler, acaba
Hayat üzerimde, közden bir aba
Gül desem de gülmez, divane gönül
Bahtsızlık yelleri, başımdan gitmez
Virane bağımda, mutluluk bitmez
Gül desem de gülmez, divane gönül
Gözyaşlarım durmaz, akan bir dere
Sanki mahkûm oldum, hain kedere
Asla gücüm yetmez, onmaz kadere
Gül desem de gülmez, divane gönül
Ben siyah büründüm, elalem allar
Mutluluk uzaktan, bana el sallar
Kaderime sitem, baktığım fallar
Gül desem de gülmez, divane gönül
Karakışlar geçer, baharım gelmez
Şans dediğimiz şey, kahrımı delmez
Aklım heder olmuş, bahtımı çelmez
Gül denince gülmez, divane gönül
Kuytu yalnızlığım, yürek bin pare
Düşünür dururum, bulamam çare
Sabrıma dayandım, ettim idare
Gül desem de gülmez, divane gönül
Mutlu görünsem de, yürek kanıyor
Vurgun yemiş gibi, canım yanıyor
Bazen de umuda, ruhum kanıyor
Gül denince gülmez, divane gönül
Hazan yağmurları, bir türlü dinmez
Beklerim göklerden, hiç medet inmez
Dünya denilen han, canıma sinmez
Gül desem de gülmez, divane gönül
Yıllar gelip geçer, ömrüm biçare
Maziye bakarım, hep pare pare
Hayat denen oyun, açtı bin yare
Gül denince gülmez, divane gönül
Yetmiyor mu felek, yağdırdığın kar
Ne yollar görünür, ne sevdiğim yâr
Bak yine düşürdün, ruhuma efkâr
Gül desem de gülmez, divane gönül
Kaderden kaçılmaz, boşa bu çaba
“Gün gelir değişir” derler, acaba
Hayat üzerimde, közden bir aba
Gül desem de gülmez, divane gönül
g.öz))
Gül Desem de Gülmez başlıklı yazı Güler Öz tarafından
26.01.2012 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 9
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.