O Günde

ateşten bir gömlekle

elimde amel defterim

soldan verilecek mutlaka (eminim)

oturacağım huzura arsız yüzsüz pervasız

bütün günahlarım boynumda yafta

ind el icap vacip olduğunda

eh kullar fani olunca vacip olur bu "son"da

yakmış cehennem bütün odunlarını

bekliyor alevler bizi heyecanla

hani elleri kuruyan Ebû Leheb’in işbirlikçisi

odun hamalı karısı Erva taşımıştı ya

hala o odunlar yanıyor cehennem kuyusunda

bir kaç odunda bizler götürürüz yanımızda

hamalız ya toplarız küfeler sınırsızca

daha da alevlenir ateş bizler odun taşıdıkça

alışmışız yanmaya yakmaya nasılsa

bu fani dünyada da....

ahrette de yanarız kuluz ya

aldırmayız hiç harama helâle

saldırırız gönüllere

yıkarız viran eyleriz

sahipsiz bulunca

yapacak ustası yok nasılsa

ahh bizler ne kadar da gafiliz

doğruluk yerine ihaneti belleriz

hak diye adalet diye

şeytan yolunda pinekleriz

ahh bizler ne kadar da sefiliz

biz çamurdan

şeytan ateşten

bilmem ki neden

şeytanın ateşinde pişeriz de

bir illallah çekmeyiz

“hamdım piştim yandım elhamdülillah”

senin aşkının ateşi yeter de artar bana

Ya Habib Allah sakın bizleri şeytana uydurup narında yakma

g.öz))

Bu denizde ne ölmek var bize

Bu denizde ne gam ne keder

Bu deniz alabildiğine muhabbet

Bu deniz iyilik ve cömertlikten ibaret

Sen senliğini koy gel, bende benliğimi koyup geleyim. İkimiz BİR’de buluşalım, dalalım hakikatler ırmağına. İyilik, güzellik adına ne varsa bu ırmakta var..

Mevlana