Atı Alan Üsküdar'ı Geçti Mi? Geçtiyse Ata Ne Oldu?
Atı  Alan  Üsküdar'ı  Geçti  Mi?  Geçtiyse  Ata  Ne  Oldu?
ATI  ALAN  ÜSKÜDAR'I  GEÇTİ  Mİ?  GEÇTİYSE  ATA  NE  OLDU?

Önce  at  ve  Üsküdar ilişkisinden  başlayalım  mı?  

Başladım...

Efendim  at  ile  Üsküdar  arasındaki  ilişki  iki  farklı  şekilde  anlatılır.

1.  Rivayet:

730  yılında  İstanbul,  Müslümanlar  tarafından  beşinci  kez  kuşatılır.  Bu  kuşatma  Emevi  hükümdarlarından  Abdülmelik  bin  Hişam  zamanında  yapılmış  olup  Bizans  tahtında  da  5.  Konstantin  bulunmaktadır.  

İşte  bu  kuşatma  sırasında Abdullah  el  Antaki  adlı  bir komutan  bir  yolunu  bulup  İstanbul'a  girer.  Doğruca  Konstantin'in  sarayına  yönelir.  Peki  amacı  nedir  dersiniz?  İmparatoru  öldürmek  mi?  Hayır.  Çok  daha  farklı  bir  amacı  vardır:  İmparatorun  kızını  kaçırmak  ve  kendine  eş  etmek...

İşte bu  noktada  akıllara  çok  önemli  bir  soru  gelebilir:  ''  Abdullah  el  Antaki  İmparatorun  kızını  nerede  gördü  de  ona  aşık  olup  böyle  çılgınca  bir  girişime  kalktı?''   Aslında  bu  sorunun  cevabını  hepimiz  biliriz.  Tabii  ki  Ak sakallı  Dede...Ak  sakallı  Dede,  rüyasına  girerek  ona  göstermiştir  İmparatorun  kızını.  

Ancak  Ak sakallı  Müslüman  Dede  böyle  bir  çöpçatanlık  işine  giriştiği  anda  Ak  sakallı  bir  Hrıstiyan  vatandaş  da  duruma  pirelenmiş  ve  İmparatorun  rüyalarına  girerek  ''  Lan  oğlum  fosur  fosur  uyuma.  Memleketin  işgal  ediliyor  ve tamam  sen  bu  işgalden  yırtacaksın  ama  Abdullah  el  Antaki  adlı  bir  Türk  senin  kızı  kaçıracak.  Gerekli tedbirleri  al''  Demiştir.

İmparator  Konstantin,  Ak  sakallı  Azizin  rüyalarına  girip  dürtüklemesi  neticesinde kızına  ''  Sen  git  benim  odada  yat  bundan  sonra,  ben  de  senin  odanda  yatacağım''  der.   

Kendi  yattığı  odanın  önüne  bir  iki  nöbetçi  bırakıp  kızının  yattığı  odanın  önünü  nöbetçi  doldurur.

Abdullah  el Antaki,  saraya  daldıktan  sonra  koridorlarda  imparatorun  kızının  odasını  aramaya  başlar.  Gece çökmüş  ve  ortalık  zifiri  karanlıktır.  Kapılar  önünde  duran  nöbetçilere  ''  Ya  tertip,  bu  imparatorun  kızı  olacak  aşüfte  hangi  odada  kalıyor?  Ulan  bin  tane  oda  var. Kızı  kaçıracağım  ama  bulamıyorum''  der.  Nöbetçiler  de  '' Tertip  valla  eskiden  şu  gördüğün  nöbetçisi  bol  odada  kalıyordu  ama  şimdi  şu  nöbetçisi  az  olan  odaya  aldılar.  Sen  oraya  bir  bakıver''  derler.

Abdullah  el  Antaki ,  imparatorun  yattığı  odaya  yönelir. Kapıdaki  nöbetçilere  ''  Şöyle  kenara  çekilin  de  odaya  girip  kızı  alıp  gideyim''  der.  Nöbetçiler  ''  İçeride  na mahrem  var.  Zinhar  olamaz'' Deyince  ''  Severim  lan  sizin  na  mahreminizi''  Diye  bir  nara  patlatıp  nöbetçileri  helak  eyledikten  sonra  içeri  girer  ve  elindeki  koca  torbayı  açıp  kuş  tüyü  yatağında  uyumakta  olan  imparatoru, çuvala  sokar  bir  güzelce. Yani  o  karanlıkta  kaçırdığı  şeyin  imparator  olduğunu  farketmemiştir.  Her  ne  kadar  imparator.  ''Lan  salak.  Ben  imparatorum.  Yanlış  kişiyi  kaçırıyorsun''  dese  de  hem  gözlüğünü  evde  unuttuğundan,  hem  de  Bizans  dilini  bilmediğinden ,  bizim  çılgın  aşık  denilenleri  anlamaz.  Sadece  ''  Kız  senin  ne  kadar  da  kart  bir  sesin  varmış  böyle'' Der  ve  olaydan  az  işkillenirse  de  neticede  Ak sakallı  Dedenin bir  kelek  yapmayacağından  emin  olduğu  için çuvalı  atına  yükler;  imparator  kızının  kapısı  önünde  bekleşmekte  olan  nöbetçilerle  kucaklaşıp  ''  Hakkınızı  helal  edin  tertipler.''  Dedikten  sonra  Sirkeci-Marmaray  hattını  takip  ederek  Üsküdar'a  gelir  atıyla.

Bu  arada  Bizans  sarayında  millet  uyandığında  bir  bakarlar  ki  imparator kaçırılmıştır.  İmparatorun  kızı  nöbetçilere  ''  Babam  nerede''  Diye  sorduklarında  nöbetçiler  ''O  hooo,  atı  alan  Üsküdar'ı  geçti''  Derler.

Sonrasında  Abdullah  el  Antaki  havanın  aydınlanması  ile  torbayı  açıp  da  içinden  imparaorun  çıktığını  görünce  Ak  sakallı  Dedeye  ağza  alınmayacak  küfürler  eder  ve  nihayetinde  imparatora  ''  Hastir  lan.  Gözüm  görmesin  seni''  Diyerek  onu  serbest  bırakır.

Pardon...Söylemeyi  unuttum.  Abdullah  el  Antaki'yi  bizler  bu  gün  Battal  Gazi  olarak  biliyoruz.  

2.  Rivayet:

Bolu  beyi  denen  herifle  amansız  bir  mücadeleye  giren  Köroğlu'nun  bu  mücadelede  en  büyük  yardımcısı  kır  atıdır.  Bu  kır  at  o  güne  kadar   ve  o  günden  sonra  asla  kimsenin  eşine  benzerine  rastlayamayacağı  bir  attır.  Öyle  ki  mesela  Arapça,  Farsça,  Rumca,  Kürtçe,  Ermenice,  İngilizce,  Fransızca,  Almanca  ve  hatta  Çince  bilen,  savaş  meydanlarında  gerektiğinde   kılıç  kuşanıp  küffar tepeleyen  müthiş  bir  attır.  

İşte  bu  atın  hünerlerini  bilen  Bolu  Beyi,  atın  çalınmasını  ve  kendisine getirilmesini  emreder.  Bu iş  için  de    daha  sonra  Köroğlu'nun  en  önemli  adamı  olacak olan  Ayvaz'ı  görevlendirir.

Dünyanın  gelmiş  geçmiş  en  büyük  at  hırsızı  olan  Ayvaz  on  kese  altın  karşılığında  bu  işi  yapabileceğini  söyler.  (  Bu  işin  kaparosudur.)   ve  Bolu  Beyinden  on  kese  altını  aldıktan  sonra  gidip  atı  çalar.  Ancak  Bolu  Beyinin  nasıl  bir  puşt  olduğunu  bildiği  için  atı  ona  teslim  ettikten  sonra  başka  para  vermeyeceği  gibi  daha  önce  verdiklerini  alacağını  da  çok  iyi  hesap  etmiştir.  Atı  Bolu  Beyine  teslim  etmez.  Doğruca  alır  İstanbul'a  getirip    yüz  kese  altın  karşılığı  satar.

Bu  arada  Bolu'da  atının  çalındığını   gören  Köroğlu  deli  divane  olur  ve atını  aramaya  başlar.  Ararken  ararken  nihayet  onun  İstanbul'da  olduğunu   ve  at  pazarında  iki yüz  kese  altına  satışa  çıkarıldığını  öğrenir.

Hemen  İstanbul'a  At  Meydanına  (  Bu  günkü  Sultanahmet )  koşan  Köroğlu  atını  gördüğü anda  gözleri  yaşarır.  At  da  onu  görünce  hüngür  hüngür  ağlar  ''  Yetiş  Köroğlu.  Bu  ib...ler bana  bir  tek  kesme  şeker  bile  bile  vermediler''  diye...  

Köroğlu, atı  satan  adama  yaklaşır  ve  ''  Bu  at  kaç  beygir  gücünde  hemşerim?''  Diye  sorar.

Satıcı  ''  Yüz  beygir  gücündedir''  Diye  cevap  verince  deneme  bahanesiyle  kır  atın  üstüne  biner  ve  ''  Haydi  kır  atım  uç''  der.  Kır  at  keyifle  dört nala  koşmaya  başlarken  bir  taraftan  da  cevap  verir:  ''  Abartma..Ben  alt  tarafı  bir  atım.  Hazerfen  Ahmet  Çelebi  mi  sandır  beni?''  

Kır  at  böylece  dört  nal  giderken  onun  ününü  duymuş  olan  Sülü  adında  bir  çoban  at  satıcısının  yanına  yaklaşır  ve  ''  Kır  at  nerede?  Ben  onu  alıp  partime  amblem  yapacaktım ''  der.  Satıcı  ise  ''  Geç  kaldın  beyim.  Atı  alan  Üsküdar'ı  geçti  ''Diye  cevap  verir.

3.  Rivayet:

Üçüncü  rivayet  desem  de  aslında  bu  bir  rivayet  değil  gerçektir.

Günlerden  bir  gün  vezir-i  âzam  Recep  Paşa  '' Hep  Mercedes  hep  Mercedes...Bir  yere  kadar.  Ben  de  artık  atalarım  gibi  ata  binmeli,  küffar  üzre  at  sırtında  hücum  eylemeliyim.  Olmuyor  böyle''  Diyerekten  kara  kara  düşünmekteydi.  O  güne  kadar  hiç  ata  binmemişti.  Dolayısıyla  da  biraz  ürküntü  vardı  elbette.  Öncelikle  uysal  bir  ata  binerek  başlamalıydı  olaya.

İşte  o  sıralarda  İstanbul İlinin  Bayrampaşa  semtinde  Ada  Park  adı  verilen  bir  park  açılacaktı  ve  park  içinde  minik  çocukların  sırtına  binip  dolaşacağı  uysal  atlar  da  olacaktı.  O  atlardan  birine  binerek  başlayabilirdi.

Erkanı  toplayarak  parkın  açılışını  yapmaya  gitti.  Parkı  hizmete  açtıktan  sonra  bir  atı  gözüne  kestirip  sordu  ''  Bu  atın  adı  nedir?''  Atın  sahibi  tevazu  ile  cevap  verdi  ''  Bu  atın  adı  Cihandır  devletlum.Eski  bir  yarış  atıdır  ama  yaşlandı  biraz.  artık  koşmuyor.  Küçük  çocukları  sırtına  bindirip  dolandıracağız  izninizle''  Der.

Recep  Paşa  atın  artık  koşmuyor  olmasına çok  sevinmiştir. Adının  Cihan  olması  da  ayrı bir  sevinçtir.  '' Cihanın  sırtına  bineceğim.  Âla,  âlaaa''  Der.  

Ondan  sonra  neler  oldu  peki?  

Ayağını üzengiye  koyup  atın  sırtına  oturmasıyla  birlikte  Cihan,  Recep  Paşayı  sırtından  attı.  Ancak  Recep  Paşa  bu  olayı  sükunetle  karşıladı  ve  ''Önce damdan düştük, hayatı bir başka tanıdık. Bugün de attan düşerek daha başka bir tanıdık. Mesele ne biliyor musunuz? Damdan da düşsen, attan da düşsen önemli olan ayağa kalkabilmektir.' Dedi. 

Yani  üçüncü  olayda  Recep  Paşa  bırakın  atı  alıp  Üsküdar'ı  geçmeyi,  atın  sırtında  bile  duramamıştı. 

Aradan  yıllar  geçti.  Bu  uzun  yıllar  içinde  Cihan  adlı  at  1,5  lira  karşılığında  sırtında  binlerce  çocuk  gezdirdi.  Lakin  ne  zaman  Recep  Paşanın  başına  kötü  bir  şey  gelse  hep   Cihan'ın  uğursuzluğundan  bilindi.  Öyle  ki  Recep  Paşanın  ayağı  taşa  değse  ceride  (  gazete)  muhabir  ve  muharrirleri  soluğu  Cihan'ın  yanında  alıyor,  onun  resimlerini  çekiyor,  onun  üzerinden  laf  sokmalar  yapıyorlardı.

Sonunda  Cihan  bir  hayli  yaşlandı.  Sahibi  onu  bir  veterinere  götürdüğünde  ise  acı  gerçek  tokat  gibi  yüzüne  çarpıldı.  Cihan'da  bağırsak  düğümlenmesi  vardı ve  2003 yılında  Sadrazam  Recep  Paşa'yı  üzerinden  atan  Cihan,  2007  yılında  hayata  gözlerini  kapadı.  

2003  yılındaki  attan  düşme  olayından  sonra  Recep  Paşa  hızla  yükseldi.  Attan  düşmek  uğursuzluk  değil  tam  tersine  şans  getirmişti  adeta.  Kendisinin  de  dediği  gibi  önemli  olan  tekrar  ayağa  kalkmaktı  ve  o  ayağa  kalkmasını  bilmişti. 

Üsküdar'ı  atı  ile geçememişti  ama  denizin  altına  yaptırdığı  bir  tüp  geçit ile  defalarca  denizin  altından  geçti.  

2017  Yılının  16  Nisanına  kadar  oldukça  başarılı  işlere  imza  atan Recep  Paşa  bu  tarihte  artık  padişah  bile olmuştu.  Hatta  ''  Atı  alan  Üsküdar'ı  geçti''  Bile demişti  ama  maalesef  Üsküdar'ı  atı  ile  geçmek  nasip olmamıştı.  Çünkü   artık Üsküdar'dan  Sirkeci'ye,  Sirkeci'den  Üsküdar'a   denizin  altından  sadece  dört  dakikada  geçen  insanlar,   özellikle  de  16  Nisan  2017 ye  kadar kalesi  durumunda  olan  Üsküdar   bu  sefer  ona  ''  Hayır ''  demişti.

Yani  2003  de  Cihan'ın  sırtından  attığı  Recep  Paşa   daha  sonra  her  ne  kadar  Sultan  Recep  Han  olsa  da    atı  alıp  Üsküdar'ı  geçememişti.

Bu  arada...Konumuz at  sırtında  durabilmek  değildir.  O  bakımdan  ''At  sırtında  işte  böyle  durulur  diyerek  Atatürk'ün  yukarıdaki  resmi  işaret  edilmesin  lütfen.  Evet  Atatürk'ün  o  fotoğrafında  at  üzerinde  asil  bir  duruş  görmekteyiz  ancak  at  neticede  bir  hayvandır  ve  kime  ne zaman ne şekilde  tepki  vereceği  belli  olmaz.  Kaldı  ki  Atatürk  de  Sakarya  savaşı  öncesinde  attan  düşmüştü...

”Atatürk… Sakarya Savaşları sırasında bir gün attan düştü. Kaburga kemiği kırıldı. Hemen ayağa kalktı. Yüzünü düşmana doğru çevirdi. `Günü gelecek ben de senin kemiklerini kıracağım´ diye haykırdı.”( Mahmut Esat Bozkurt, Atatürk ihtilali, sayfa 189.)

Ne  diyelim  peki?

''  Düşmez  kalkmaz  bir  Allah.  Mühim  olan  her  düşmeden  bir  ders  almaktır''  Diyelim  ve  noktayı  koyalım.  



Sitedeki
Yazarın
Önceki YazıSonraki Yazı
Önceki YazıSonraki Yazı
( Atı Alan Üsküdar'ı Geçti Mi? Geçtiyse Ata Ne Oldu? başlıklı yazı Sami Bibero tarafından 19.04.2017 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
 
© 2008-2016 Edebiyat Evi | Eserlerin tüm hakları ve sorumluluğu eser sahiplerine aittir.