Terminal

Taşra otobüs terminallerinin kendilerine özgü havaları vardır. Yolum düştüğünde bir kenarda oturup oradaki curcunayı izlemek hoşuma gider. Öyle ilginç sahnelere şahit olunur ki, senaryolar değme tiyatro eserlerine taş çıkartır. Oyunlar bazen dram ama çoğu zaman komedidir.
Avaz avaz bağıran çığırtkanlar, yazıhane personelleri ve bir şeyler satmak için yırtınan seyyar satıcıların mesaileri tam gün olduğu için, onlar sahnenin daimi aktörleridir. Sevdiklerine kavuştuklarında mutluluk tablosu çizenler veya otobüsün arkasından hüzünle el sallayanlar ise her gün değişen misafir sanatçılar.
Gerçekten samimi olanlara sözüm yok. Ama bu karşılama ve uğurlama sahnelerindeki sevinç ve üzüntü gösterilerinde bazen öyle yapmacık tavırlar oluşur ki, oradaki samimiyetsizliği hemen yakalarsınız. Misal, misafirlerinin bindiği otobüs uzaklaştığında geride kalanların yüzlerindeki hüzünlü maske hemen değişir, derin bir iç çekerler. Karşılayanların ise endişeli bir tebessümle bagajdan çıkan valizleri saymasına şahit olmak başlı başına bir eğlence vesilesidir. Bu tabloları yakalayamamışsanız daha dikkatli ve eleşitirel gözle bakmamışsınız sayılır. Aylak kaldığınızda bir ara lütfen bir ara gidin. Dikkatli izlerseniz eğlenceli dakikalar geçireceğinize eminim.
Bu arı kovanına benzeyen terminallerde her gün oyuncular değişir ama senaryo aşağı yukarı hep aynıdır.