Gönül Yara

                                   Gönül yara

      Gönül yara, talih kara, baht küskün

        Yeller esti, seller bastı, berdevam

          Sultan yılık, tuğra silik, taht küskün

             Eller kesti, diller sustu, berdevam

               Boşa yazdım, duyulmadı berhavam

        Dert çekilir yürek yanar her anda

              Dalkavuklar gezer tozar her yanda

            Mutluluktan eser yok hiç bir canda

          Herkes küstü, feryat bastı berdevam

        Böyle gelmiş, böyle gider der avam

        Gözler ufka bakıp durur seraba

          Gönüllerin sarayları haraba

            Kimi çamur kimi dönmüş türaba

              Kimi sustu kimi küstü berdevam

                Arıyorum, gönüllerde bir kıvam

        Kaderdedir olacaklar âlemde

              Defter dürük, kurumuştur kalem de

            Bir yazgıdır çektiğimiz elem de

          Yazılanlar başa gelir berdevam

        Eden bulur, kimseyle yok bir davam

    Hak indinde koyunlar da ödeşti

          Düşünceden saçlarıma ak düştü

            Hasardayım, yandı yürek tutuştu

               Keder, tasa, gam, kasavet berdevam

                 Bu dünyada bulunmadı bir devam

                 İçim yanar 'ah' duyunca bir seste

                   Bübül bile ağlarken her nefeste

                     Ah vatanım deyip altın kafeste

                       Elem çeker, figan eder berdevam        

                         Ben ağlarken uzun olur her havam 

                         Mikdadî der ilham ile sezgimiz            

                       Dilden dile köprü olur ezgimiz               

                     Yokuşludur inişlidir çizgimiz                    

                    Hayat ömür akıp gider berdevam              

                   Dünya fani, mezar benim yer yuvam              

                  Ozan Mikdadi