Online Üye
Online Ziyaretçi
Eskiden biz!
İnsanlar birbirine kardeşçe yaklaşırdı
Yokluk vardı velakin sevgi saygı var idi.
Küslük fazla sürmezdi, küsler kucaklaşırdı
Akraba, yakın komşu birbirine yar idi
Mahallede her birey ailenin ferdiydi
Bir sıkıntısı olsa bu herkesin derdiydi
Kimi yoksuldu lakin cömerdin cömerdiydi
Yapabildiklerini vecibe sayar idi
Merhamet şiarıydı hoşgörü hayat tarzı
Emindi komşusundan malı hayatı ırzı
Bihakkın işlenirdi her zaman zekât farzı
Zengin halavetini ruhunda duyar idi
Toplu ihya ederdik ramazan gecesini
Hatırlarım dün gibi altmış yıl öncesini
Ellerinde büyüdüm tanıdım nicesini
Hal ve hareketleri kitaba uyar idi
Artık zaman değişti yıkılıp çöküverdik
Hem ayaklarımızdan hem baştan kokuverdik
Birçok hasletimizden kayarak çıkıverdik
Bizleri güçlü kılan hayâ, edep, ar idi
Mikdadi ahlak yoksa biz ne işe yararız
Özümüze dönmeden boşa kafa yorarız
Eski ramazanları bu sebepten ararız
Zarardan dönmek madem bizim için kar idi
Şair Mikdat Bal
Yazarın
Önceki Yazısı