İflâs Ettim Ne Yazık!

İflâs ettim ne yazık!

Ömür denen sermaye yavaş yavaş biterken

Ölümü hatırlayıp irkileceğim yerde!

Zerre zerre ölerek, kayıp olup yiterken

Dünya kadar derdim var, ahiret derdi nerde?

Ömür denen sermaye yavaş yavaş biterken

Su gibi akan zaman penceresinden bakıp

Şu benimdir sanarak malımı sayıyorum

Ahiret deryasına gaflet içinde akıp

Dünya’ya tutunurken o yöne kayıyorum

Su gibi akan zaman penceresinden bakıp

Hâlden hâle geçerek heyecanla karışık

Yarına neler saklı, bu gün nasıl bitecek?

Gayba ait bilgim yok kaderimle barışık

Korkarım gaflet beni bir girdaba itecek

Halden hale geçerek heyecanla karışık

Senelerdir süren bu yolculuğun ardından

Varacağım mekânı tahayyül ediyorum!

Onu çok ihmal ettim şu dünyanın derdinden

Dayalı döşeli mi, nereye gidiyorum?

Senelerce sürecek yolculuğun ardından

Bilirim herkes ancak gönderdiğini bulur!

O halde verdiklerim çok değersiz şeylerdi

Ahret yurdu ey gafil böyle mi imar olur?

Nefsim aldatıyordu çok vaktin var söylerdi

Bildim ki herkes ancak gönderdiğini bulur!

Öyle bir yolculuk ki ne sermaye ne azık!

Üstelik bir sürü borç, alacaklılar bekler

Kendime zulüm ettim iflâs ettim ne yazık!

Nefsimin mağduruyum nasıl ödenecekler?

Öyle bir yolculuk ki ne sermaye ne azık!

Mikdadî mücrim bir kul, Yaradan’ı biliyor!

Affeder ikram eder lütfü keremi boldur

Allah var, gam, keder yok rahmetini diliyor

Dinimiz Yüce bir din bu yol ne kutlu yoldur!

Mikdadî mücrim bir kul, Yaradan’ı biliyor!

Şair Mikdat Bal