Mehlem Şenigi - Urfa Ağzı İle

Bu şiir Urfa ağzı ile yazıldı.

          MEHLEM ŞENİGİ

Eskiden mehelle yuva gibidi
Konşılar birbirine dayza, bibidi
Méhleyi mehle eden hep edebidi
Elé degil mi ağe; méhlem şenigi?

Herkes eyi tanırdı biri birini
Kollayıp gözetirdi bir digerini
Hakkıyla bilirlerdi degerlerini
Elé degil mi ağe; méhlem şenigi?

Fırın, bakkal nerede, camı nerede
Kimin evi hangisi, bi tetirbede
Bilinirdi kimler yoğ, kimler méhlede
Elé degil mi ağe; méhlem şenigi?

Her mehlenin bi tene kurresi vardı
Ğeribleri gördü mü hesap sorardı
Mahana edecağı sebeb arardı
Elé degil mi ağe; méhlem şenigi?

Sehepsız değildi heç bi mehelle
Elin oğlı zuvağa gireydi hele
Şeceresi çıhardı o an âcele
Elé degil mi ağe; méhlem şenigi?

Damlarında taklacı kuşlar uçardı
Toprehenler misk gibi kohı saçardı
Konşılar toplanırdı, ekmek açardı
Elé degil mi ağe; méhlem şenigi?

Hamdi'yem çoğ özledim eski günleri
Apartmanda yaşıyiğ hep sürgünleri
Hak ettığ biz galiba bı hüzünleri
Elé degil mi ağe; méhlem şenigi?

              Mustafa Gül (Hamdi)
              (20.03.2019)

YÖRESEL KELİMELER

Konşı: Komşu
Bibi: Hala
Elé degil mi: Öyle değil mi
Mehlem Şenigi: Aynı mahallede oturanların birbirine söylediği samimiyet dostluk bildiren bir deyim.
Tetirbe: Çıkmaz sokak
Kurre: Kabadayı
Gerib: Yabancı
Mahana: Bahane
Sehepsiz: Sahipsiz
Zuvağ: Sokak
Toprehen: Fesleğen çiçeği
Kohı: Koku