Boşu Görünce Aldanma

Boşu Görünce Aldanma!

Yazacağım sanılmasın bir öyküde

Söylediklerim sanılmasın bir türküde

Ne kervan geçti yolumda ne bir seven

Issız başıma ömrüm gelip böyle geçti de

Anlattım kendimi böylesine sokaklara

Sokak benle ağladı anlattım yağmurlara

Toprakla yere yağdı acılarım yapraklara

Issız başıma ömrüm gelip böyle geçti de

Anladım ki hakkın sadıkların bu imtihanı

İlim akla hakimdir sarar elbet bu cihanı

Hiçbir yolu yoktur sabırsız yok dermanın

Aşkı buldu ömrüm aşkı gönülde terk etme

Hayal ilminin sahipleri biz yazan şairleriz

Doğru hak sözle hayalle cenneti isteriz

İstemekle kalmaz cümlesine şiirle gel deriz

Aşkı buldu ömrüm aşkı gönülde bekletme

Ruhun manasını kelamla keşifle söyleriz

Gece gündüz içindeyiz uykuyu hiç ederiz

Buna ilm-i işaret denilir yolunda gideriz                      

Kalbi sözle söyleriz size doğru geliriz

Aşkı buldu ömrüm aşkı sözü eksiltme

 Bir an aklım başıma geldi ıssız değilim

Rabbim her an benimle sessiz değilim

Aşkın nuru yağdı gönlüme yârsız değilim

Aşkla geçti ömrüm aşkı gönülde eksiltme

Kul Mehmet’im boşu görünce aldanma

Boşu dolduran Mevla’dır sen ağlama

Kara gün gelir geçer yıkık duvara yaslanma

Aşkla geçti ömrüm aşkı gönülde eksik etme

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

İlm-i işaret: (işaret ilmi} sufilere mahsus bir ilimdir. Kalbin müşahedesini ve ruhun keşfini gerçek manasıyla sözle ifade etmek imkânsız olduğu için bu ilme 'ilm-i keliim "ilm-i işaret" denilmiştir. Söz konusu hususlar vuslat ve vech halleriyle bilinir. Bunun ne olduğunu, tasavvufi halleri yaşayan ve bu ilm e ait makamlara ulaşanlardan başkası bilemez... Büyük sufi şairlerden biri, {Kelabazi'nin Ta'arrufunda da geçen bir şiirinde şöyle der:

Şekline takılanlar kelimelerin

bir şey sorduklarında bize

Cevabımız işaret olur onlara ancak

Rumuzlarla işaret ederiz manaya

 Güçleştiririz anlaşılmasını

Yetersiz kalır kelimeler manayı anlatmaya

Oysa biz görürüz sevinçle

O işaretteki manayı

 Mana gösterir bize kendisini

 Her parçanda ondan bir iz görürsün

 Hallerin elinde esirdir sözler

 Hüsranda kalanlar gibi elinde ariflerin (Nefehiit, 22)