Düş Sarmaşığı


kim bilir beki de küçücük bir ömrüm var
yine de sarılıyorum dünyaya ve sana
arındıramadığım içimi düşlerden, kaçışlardan
senin içinden hep yargılıyorum
yürüdüğüm her yolun sonunda tutukluyum
unuttuğum her yolun başında; özgür


belki bu ellerim kordur benim yanmıştır
belki de kördür hayata ya da ölmüştür


ölü ellerle şiir yazıyorum küçücük ömrüme bakmadan
hele bu kendini bilmez yabancı kalemlerim 
hep imgelerde hep dizelerde hep sonsuz şiirlerde
bir düş sarmaşığı gibi düşlerin üstünde 


bilsen senin ruhundan
nasıl bir şiir salıyor içime


küçücük ömrüm, ölü ellerim
güya şiir yazıyorum, güya sanat yapıyorum
sanatın küçüğü büyüğü olmaz
ama ellerin olur
eller bazen öyle küçülür öyle küçülür ki
gücendirir beni imgelerin sessizliğine
utandırır durduk yere
hele bu kendini bilmez yabancı ruhum
hep seste hep sözde hep sonsuz şiirlerde


kim bilir upuzun bir sokak var belki de ömrümde
sevdiğim tüm yargıçlar içinde
tutukluyum ama ölesiye özgür
özgürüm ama kendi parmaklarımın içinde
parmaklarım gecede
gece ömrümde
ömrüm sende
sen hep en içimde.


Büşra Nazlı
Sitedeki
Yazarın
Önceki YazıSonraki Yazı
Önceki YazıSonraki Yazı
( Düş Sarmaşığı başlıklı yazı Bsrnzl tarafından 21.06.2022 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )