Edebiyat ve Kültür Platformu
Adını Bilmediğim Bir Çiçeğin Kokusu
Tüm coğrafyalardan geçen bir rüzgar içimde
Esiyor anıların, fotoğrafların, vicdanların üstünde
Hüznün diplerinde bir şarkı çalıyor
Duyanlar duymayanlara ağlıyor
Tüm coğrafyalardan geçen bir rüzgar içimde
Esiyor toprakların, evlerin, insanların üstünde
Dağlardan, yollardan hiç bilmediğim yerlerden çiçekler soluyor
Adını bilmediğim bir çiçeğin kokusunda kalbim ağrıyor
Yalnızlığın o sarı ve kasvetli odasına alıyorlar ellerimi
Ellerim suçlu, yazamadığım her hayattan
Ellerim suçlu, kazamadığım her topraktan
Küçük bir kız çocuğunun okul kitabında büyüyorum
Küçük bir erkek çocuğunun oyuncak arabasında
Bir babanın elinde büyüyorum kızının elini son kez tuttuğunda
Bir annenin göz yaşında büyüyorum oğlunu son uykusuna öperek uğurladığında
Ve ülkem gibi kararıyor içimde göğün mavisi
Sönüyor yıldızları, ağıtların uğultusunda
Bitmek bilmeyen bir boşluk yer ediyor herkesin yüreğinde
Kazınacağı belli tüm şubatların ayazına
Tüm anaların gönül sızısına
Tüm babaların sessiz yıkılışına
Betonların soğuk hissinden bir ses duyuyorum
Sesler susmuyor ben hep duyuyorum
Bir çığlık, bir kıyamet, bir enkaz ellerim
Duyduklarımı yazamıyorum
Coğrafyamın güzel çiçekleri
Artık sizi tanıyorum
Kalbimi ağrıtan rüzgarın sesiyle sizi anıyorum
Tüm topraklarda, evlerde, insanlarda sizi arıyorum
Buldukça sonsuzluğunuzu
Bir kar tanesinin beyaz sessizliğinde
Ölümden öte bir yerde
Ruhunuza sarılıyorum
Ölüm yok çiçeklerin kokusunda
Biliyorum...
Esiyor anıların, fotoğrafların, vicdanların üstünde
Hüznün diplerinde bir şarkı çalıyor
Duyanlar duymayanlara ağlıyor
Tüm coğrafyalardan geçen bir rüzgar içimde
Esiyor toprakların, evlerin, insanların üstünde
Dağlardan, yollardan hiç bilmediğim yerlerden çiçekler soluyor
Adını bilmediğim bir çiçeğin kokusunda kalbim ağrıyor
Yalnızlığın o sarı ve kasvetli odasına alıyorlar ellerimi
Ellerim suçlu, yazamadığım her hayattan
Ellerim suçlu, kazamadığım her topraktan
Küçük bir kız çocuğunun okul kitabında büyüyorum
Küçük bir erkek çocuğunun oyuncak arabasında
Bir babanın elinde büyüyorum kızının elini son kez tuttuğunda
Bir annenin göz yaşında büyüyorum oğlunu son uykusuna öperek uğurladığında
Ve ülkem gibi kararıyor içimde göğün mavisi
Sönüyor yıldızları, ağıtların uğultusunda
Bitmek bilmeyen bir boşluk yer ediyor herkesin yüreğinde
Kazınacağı belli tüm şubatların ayazına
Tüm anaların gönül sızısına
Tüm babaların sessiz yıkılışına
Betonların soğuk hissinden bir ses duyuyorum
Sesler susmuyor ben hep duyuyorum
Bir çığlık, bir kıyamet, bir enkaz ellerim
Duyduklarımı yazamıyorum
Coğrafyamın güzel çiçekleri
Artık sizi tanıyorum
Kalbimi ağrıtan rüzgarın sesiyle sizi anıyorum
Tüm topraklarda, evlerde, insanlarda sizi arıyorum
Buldukça sonsuzluğunuzu
Bir kar tanesinin beyaz sessizliğinde
Ölümden öte bir yerde
Ruhunuza sarılıyorum
Ölüm yok çiçeklerin kokusunda
Biliyorum...
Büşra Nazlı
Şubat'2023
https://youtu.be/GjTvwwySJiI
Adını Bilmediğim Bir Çiçeğin Kokusu başlıklı yazı BüşraNazlı tarafından
14.02.2023 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 11
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.