Yıldızlar kimsesiz kaldığım zaman,
Yalandan yâr olur gece boyunca.
Tütmeden çileli başımda duman,
Yüreğim hâr olur gece boyunca.
Nezâket adına umarken medet,
Gökyüzünde yoktur zerre merhamet.
Ayın şavkı bile bana kıyâmet.
Gözlerim kör olur gece boyunca.
Bir kenarda durur güzel nidâlar.
Dillerde dolanır hep elvedalar.
Ellerimden kaçar bütün sevdalar.
Yetişmem zor olur gece boyunca.
Kader mutluluğa vermiyor hisse.
Yanağıma bir kez değmedi bûse.
Anlamaz perîşan hâlimi kimse.
Dertlerim sır olur gece boyunca.
Karanlık veriyor katlime karar.
Bilseniz ne acı; düşlerden firar.
Kabımdan taşınca sabaha kadar,
Sokaklar dar olur gece boyunca.
Ölmeden okudum kendime selâ.
Sabır versin gayrı O yüce Mevlâ.
Masumlar kol kola gezemez aslâ.
Belâlar hür olur gece boyunca.
_/' İbrahim Halil MANTIOĞLU '\_