Online Üye
Online Ziyaretçi
Ben,
hayatın düş kuraklığına
Açılan bir çöl gülünde
Bir gerçek aradım.
Bakışları kaçan o boyacı çocuk —
benden fazlasıydı, göğün üstüne cila çekerken!
Boynunda bir koku
Mandalina çiçeklerinin ve
sindiği taş kaldırımların gölgesinde
Belki sevgiliden küçük bir izdi,
bize aynasız zamanda benzemeyen.
Akılda kalan
Belki de istemediğin,
aydınlıkların tamamlanan gölgesi,
yarım kalsınlar...
Bu kırık düşler gecesine,
Ben bir hayaldim esamesiz;
"acıtan kalmış senin içinde"
Gördüm zerre ihtimalde,
Yüreğine düşen
ince bir pansuman, ahbe asuman;
yarım hayat kırıntısı, özlediğim.
İlkim,
koptu sanma artık,
kanatlarında turuncu tüyler,
Salkımında mor çiçekler açtı.
Biliyordum —
yağmurdan sonra hep başka renk
ve başka korku vardı
Ortalama nefes alamayan dereler gibi akıyordu zûmehrân...
Kırılğan adımlarım,
Ne kadar uzaklaşsam
Ayak izime dönüyor,
kum saatinin öbür yüzü şimdi zaman
Sebebi ahval derinlerde
Yıldızlı bir yan,
Bu kırık düşler gecesi.
Sonra bir hece açtı kollarını;
suizan...
Vakti doldu hülyanın
Ayrılığın gölgesi
buldu düşünü düştü,
uzunca aramıza serildi suçlu,
Bu zîrî kuytu kimin gölgesi?
Aymayan bir çoban aldatan sarmaşık,
Dolar yeşil kamuflaj
Göl siperleri nilüferler narin.
Zaman üryan susuz sevmelerin boynunda açıldı.
Hain arsız bir düşmüş namütenahi gerçek,
Elimize transparan
bu çırılçıplak karanlık gömlek.
Önümden bir kuru yaprak
Düştü yere,
vizon gölgesi kızıla dönük
virane duvar kuytunda
kuyruklu bir yıldız,
Nirvana yolum saman sarışın...
Senden öğrendim,
Serde bir sessizliği olurdu, Yaprakların sonbaharda.
Meğer bin susku vardı
İstemi, baharın üstünü örterken,
Ki yalnız ölünmüyor...
Suizan dehlizinde
Bu aşk senle bin hata,
Bir suizan varsın benim olsun.
Altın sarısı ama saydam yarımlarınla...
Suizan
Suizan
Müphem varlığında...
Tcpassenger ierdoğan
01.08.2025/Ankara
"EskiyenibirmekankırAnkara"