Online Üye
Online Ziyaretçi
Letafet: Hoşluk, güzellik, naziklik.
Mağrur: Gururlu, kibirli.
Ah u Zar: İnleyerek ağlama,
sızlanma.
Şekva: Şikâyet, yakınma.
Müsebbib: Sebep olan, vesile
olan.
Layemut: Ölümsüz, sonsuz.
Vaveyla: Çığlık, feryat.
Hicran: Ayrılık acısı.
Nalan: İnleyen, figan eden.
İnkısar: Kırılma, hayal kırıklığı.
Melâl: Usanç, keder, hüzün.
Süveyda: Kalbin ortasında var olduğuna
inanılan, günahların veya aşkın merkezi sayılan siyah nokta.
Kevneyn: İki dünya (dünya ve ahiret).
Kamer ve Şems: Ay ve Güneş.
Kehkeşan: Samanyolu,
galaksi.
Münteha: Son nokta, varış yeri.
Asuman: Gökyüzü.
Leyl-i Yelda: Yılın en uzun
gecesi (Mecazen bitmek bilmeyen karanlık/acı).
Dergâh-ı Müptela: Tutkunların, aşka
düşmüşlerin toplandığı yer/makam.
Güz: Sonbahar.
Sıla: Memleket, kavuşulan yer.
İnziva: Toplumdan kaçıp tek başına yaşama.
Dilşıkest: Gönlü kırık, kalbi
parçalanmış.
Rüveyda: Yavaş, sakin, nazik (Burada nazlı
bir gülümseme anlamında kullanılmış).
Müebbet: Sonsuz, ömür boyu süren.
Zeval: Yok olma, sona erme, batış.
Kayyum: Vasi anlamında kullanılmıştır.
Lâle-had: Lale yanaklı
(Sevgili için kullanılan bir sıfat).
Visâl: Sevgiliye kavuşma.
Yazarın
Önceki Yazısı