TAVAF
Beytullah etrafında dolaşırken has kullar
Gözlerden yaşlar damlar zikirdedir hep diller
Lebbeyk sesleri ile inlerken ıssız çöller
Allah diye atıyor her bir yürek tavafta.
Gökyüzünde melekler yeryüzünde müminler
Durmuşlarken tavafa unutulur hep kinler
Rabba secdeye varır insanlar ve de cinler
Allah diye batıyor her bir yıldız tavafta.
Kenetlenmiş omuzlar kalpten kalbe nur taşar
Kul hamlıktan kurtulur olgunlaşır ve pişer
Milyonlar o mekanda tek gaye için yaşar
Allah diye bitiyor her bir tohum tavafta.
Her şey dönüyor orda zaman, mekan ve insan
Gönüllerde bir rikkat ruh günahlardan üryan
Kalpler birden kaynıyor gözlerse olmuş giryan
Allah diye itiyor omuz omzu tavafta.
Selam sana kutlu taş her bir şavt başlar senden
Döner döner durmadan ruh yükselir bedenden
Sanki zaman durmuştur habersizdir geçenden
Allah diye satıyor canı mümin tavafta.
Makam , mevki, şan şöhret… Her birinden sökülür
Yağmur gibi damlalar rahmet olur dökülür Kalbe iman tohumu tekrar tekrar ekilir
Allah diye yetiyor kul kendine tavafta.
Nuri Baş
Yazarın
Önceki Yazısı