Necla’dan Sami’ye İkinci Mektup

Bak Sami o Nuri’yi, ben çıkardım aradan
Şimdi sana cevabım yazıyorum buradan

Bunca aşkın içinden çıkmış idim kurradan

Nankörlük ettin bana kıymetimi bilmedin. 

Elli sene bekledim belki gelirsin diye

Sen aklını yitirdin “Münire” Diye diye

Tam kapının dibinde beni bıraktın niye ?

Sümüğüm aktı yere mendil alıp silmedin. 

Funda denen cadaloz kafanı kırmadı mı?

Fatma gözünü oyup yüzünü cırmadı mı?

Hele deli Naciye burnun ısırmadı mı?

Yedin bunca sopayı hala dersin almadın. 

O zavallı Nuri’yi dolamışsın diline

Beni terkeden sensin bu böylece biline

Neden umut verirsin bu zavallı geline?

Tuttun bunca hatunu evlerine salmadın. 

Tanımayayım diye değiştirirken kılık

Bas bas bağırıyordun “Bırak yakamı şıllık”

Neyi mi beğenmedin başımda mıydı kellik?

O kadar yalvardım da hiç yanımda kalmadın. 

O Nuri’yi sen buldun, derdim O’na yanmadım

Bunca yalan uydurdun yalanına kanmadım

Zaten hep şıpsevdisin aşkına inanmadım

Hep yedeğinde tuttun beni yarin kılmadın. 

Benim gözüm sendeydi Nuri neyime gerek

Hep babam söyler idi  “Seni Sami’ye verek”

Duyduğunda keyfinden gülmüştün gevrek gevrek

Zalim! Bir kere olsun şu yüzüme gülmedin. 

Sana dörtlük sunmuşlar sitede bunca kişi

Yardıma koşmazlardı bilseler eğer işi

Haklarından gelirdi inan bu hatun kişi 

Ama sen “imdat” Diye varıp kapım çalmadın. 

İnsaf varmış Nuri’ de gelip derdim dinledi

Ne çapkın bir şeymişsin herkes seni mimledi

Koca ömrü boyunca yandı Necla inledi

Herkese yazdın destan bana beyit salmadın. 

Ayol ! O Hasene kim?  Bak söylüyor Gökdeniz

Onuda mı tavladın seni akılsız, tipsiz?

Unuttum üçü dördü sen dersin“yedi , sekiz”

İnsaf edip sayıyı ikiye de bölmedin. 

Hiç heveslenme Fikret’e Nevin’i almış diye

Keyfinden fıçı olmuş göbeği salmış diye

Ben başımı kaşırım O sevdaya dalmış diye

Sen Fikret’i geçerdin  gelip beni bulmadın. 

Dinle beni ey Sami ben nalan bülbülünüm 

Sanma ki sesim çıkmaz yılan yutmuş dilinim 

Yüzünde patlak gözün şakağında çilinim 

Saçın durur başında bir tekini yolmadın. 

Terketsen de sen beni yine seni ararım

Koluma yazık olur dikenlerle sararım

Gitsen Funda, Fatma’ya yine seni sorarım

Gel  itiraf et şunu , asla benden yılmadın?

Nuri Baş