
DEDİLER:
“Seyyahların Seyir Defteri”
Şu fani
dünyanın çekilmez yükünü
Omuzladık
yürüyoruz bin bir ümitle
Yol uzun
yük ağır omuzlarımız yorgun
Halimizi
gördüler bize “merkep” dediler
-*-
Hayat
yolunun sapağında bir gariban
Daralmış
felek çemberi geçememiş
Çekip
çıkarmak istesek de düzlüğe
Halimizi
gördüler bize “maraz” dediler
-*-
Alın
terleri göz nurları dedik çalıştık
Taşlar
kırdık taşlar terledi helalinden
Çalmadık-çaldırmadık
“elhamdülillah”
Halimizi
gördüler bize “taş kafa” dediler
-*-
Gözyaşlarını
sildik de dertleri dinledik
Gözyaşlarına
küçük bir ümit bıraktık
Gün
gelir faydası olur diye ümitlendik
Halimizi
gördüler bize “yufka” dediler
-*-
Gurbette
bir garip kaderinden firari
Terki
diyar eylemiş yuvasından firaka
Hal-hatır
sorduk derdine ortak olduk
Halimizi
gördüler bize “beyhude” dediler
-*-
Nice
çatal dilli gördük nice dağlar aştık
Nice kem
gözler gördük nice güldenleri
Hepsine
selam verdik yola revam olduk
Halimizi
gördüler bize “şaşkın” dediler
-*-
Alın
teri dökmeden zenginler gördük
Onlarla
aramıza demir duvarlar ördük
Şu harami
düzende haramlara kördük
Halimizi
gördüler bize “kör” dediler
-*-
Çadırımızı
kurduk dağların eteğinde
Aşımızı
kaynattık ovaların düzünde
Kokusuyla
herkese davetiye çıkardık
Halimizi
gördüler bize “def olun” dediler
-*-