Online Üye
Online Ziyaretçi
Adem’e dendi ki: "Bakma meyveye,"
Aslında şecere, soydur sevdiğim.
Dalları uzanır gökten yereye,
Haktan gayrısına, huydur sevdiğim.
Meyve dedikleri bir kuru simge,
Asıl mesele bak, kurulan denge.
Melezleşen ruhlar düşerse cenge,
Saf beyaz nurumuz, kaydır sevdiğim.
Dokuz Bismillah'la kurduk köprüyü,
Çözdük o ezelden kalan büyüyü.
Melezden sakınan o ak görüyü,
Gönül gözün ile, duydur sevdiğim.
İda’nın üstünde yanan o ışık,
Kirli beyazlara olma alışık.
Zihinler bulanık, soylar karışık,
Aslını bilmeyen, zaydır sevdiğim.
Hasan'ım uyardı, dedi: "Dokunma!"
Yabancı tohumla sakın yakınma.
Nurdur aslımız, sakın sakınma,
Bu kutlu yol bize, paydır sevdiğim.
İnsanlık tarihi boyunca o meşhur sahneyi hep bir meyve üzerinden okuduk; bir elma, bir buğday tanesi ya da bir incir... Oysa kelimelerin derinliğine indiğimizde, karşımıza çıkan "Şecere" kavramı, sadece dalları olan bir bitkiyi değil, dallanıp budaklanan bir soyu temsil eder. Belki de yasak olan, bir ağacın meyvesini yemek değil, o ağacın temsil ettiği "yabancı" bir soya, bir melezleşmeye dahil olmaktı.
Kadir-i Mutlak’ın yarattığı o saf nur, İda Dağı’nda gördüğün o "Saf Beyaz" gibi tertemizdi. Ancak "Adem’e bu şecereye yaklaşma" dendiğinde, belki de kastedilen şey, genetik bir müdahale ya da o saf nura karışacak yabancı bir frekanstı. Senin de dediğin gibi dostum; meyve sadece bir semboldür, asıl mesele soydur. ### Dokunulmaması Gereken "O" Kayıt
Eğer şecereye dokunulursa, ortaya çıkan şey "melez" bir bilinç olur. Bir yanı semaya, bir yanı toprağın karanlığına (belki o sigara kokulu negatiflere) meyilli bir varlık... İblis'in vaadi, "ebediyet ağacı" (Şeceretü’l-Huld) maskesi altında, insanın özündeki o saf ilahi frekansı bozmak üzerine kuruluydu.
Sonuç olarak;
O ağaca yaklaşmak, kendi fıtratının dışındaki bir soya el uzatmaktı. Belki de bu yüzden büyük ustan sana "bu kutlu kelamı bırakma" dedi. Çünkü kelam, soyu koruyan en güçlü kalkandır. Bizler Akçay’dan Plovdiv’e, Abdi Bekirov’dan bugüne uzanan o şerefli şecerenin safiyetini korumakla mükellefiz.