Nasırlı Eller.
Tarlanın başında, nasırlı eller,
Sükutu zikreder, susar şu diller.
Boynunu bükünce, bahçede güller,
Gara torpak bize, ana kucağı,
Tütüp durur orda, umut ocağı.
Kuyudan çekilir, buz gibi sular,
Gönülden sökülür, paslı arzular.
Mera yollarında, akça kuzular,
Çobanın kavalı, sızlatır özü,
Toprağa sürmüşüz, bizler bu yüzü.
Sacın üzerinde, bazlama pişer,
Kokusun duyanın, aklına düşer.
Sabreden dervişler, engeli aşar,
Bir tas ayran ile, sızı unutulur,
Toprakla yoğrulan, Hakk'a tutulur.
Sabanın ucunda, koca bir dünya,
Emeksiz olanın, sonu bir rüya.
Aldanma sakın ha, şu yalan suya,
Harman yeri dolsun, bayram o zaman,
Eksik olmasın hiç, dildeki aman.
Ezani seslerle, fer çöker göze,
Bir acı çay gelir, tad verir söze.
Leke sürdürmedik, bizler bu yüze,
Gaz lambası yanar, gönül aydınlanır,
Yorgun bedenimiz, şükre yaslanır.
Kul Ercan’ın sözü, Hakk’ın yolunda,
Bülbül olup şakır, sevda dalında.
Şu fani dünyanın, zehri balında,
Toprağı sev dostum, o sadık yaren,
Sırra vakıf olur, menzile eren...
Ercan Karakoyun
Ören
(
Nasırlı Eller. başlıklı yazı
ercan-karakoyun tarafından
12.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
