Vakit, ezana yakın bir ikindi.
Gökyüzünün rengi,
Maviden, kızıla çalınca
Deli eriklerin aşıları tutunca
Döneceğim geri, bekle beni!
Canan!
Biliyorum yaramadı bana bu şehir.
Boğuluyorum fabrika dumanlarında
Bina denizlerinde, beton okyanuslarında…
Ne kaldı burada beni tutan senden başka?
Gidiyorum şimdi.
Bir kerecik görseydin keşke yılkıları.
Toy, dizginsiz taylar,
Kırlarda, dağlarda özgürce koşunca
Geri döneceğim.
Canan!
Ben sendeydim, sen düşlerde.
Bilirsin her düş, bir gün biter.
Ne destansı aşklar bitmiş ,
Bu acımasız şehirde.
Gel gidelim dedim kaç kere.
Severken ayrıldık budur canımı yakan.
Şimdi gidiyorum,
Ekin tarlaları gördün mü hiç,
Onları okşayan nasırlı elleri?
Buğdaylar başağa vurunca
Geri döneceğim…
Ah be Canan!
Beni şehirde tutan sevdam,
Bizi ayrılık birleştirecek.
Gündüzlerin uzaması durunca
Geri döneceğim…
