Edebiyat ve Kültür Platformu
Sormayın Halimi Dostlar
Ne yağar tene yağmur ne bağrıma eser yel
Şu yaralı gönlüme dokunmaz müşfik bir el
Tarumar olmuş yürek açmıyor lale, sümbül
Gurbette biçareyim sorman dostlar halimi.
Bir aşina simayı ararsın bulamazsın
Koklasan bunca gülü hiç bir zevk alamazsın
Zaman nedir mekan ne uğraşsan bilemezsin
Yaralı bin pareyim sorman dostlar halimi.
Neden yabancı bana gördüğüm bunca sima
Hemen düşer mutluluk sanki libasta yama
Her tarafım yıkılmış dönmüşüm yıkık dama
Mutluluğa şifreyim sorman dostlar halimi.
Bir zamanlar açmıştı bağrımda nice güller
Şimdi gönlüme doldu kızgın kumlu tüm çöller
Yüreğim sulasa da bir nice soğuk göller
Susuz kalmış dereyim sorman dostlar halimi.
Şu hüzün ülkesinde ararım kendime dost
Birkaç yırtık çulum var bir de eskimiş bir post
Ayaklar gitmez yola hasrettir tutmaya dest
Ben ise avareyim sorman dostlar halimi.
Nuri Baş
Not:İlk mısra Fuzuli’nin
“Ne yanar kimse bana âteş-i dilden özge
Ne açar kimse kapım bâd-ı sabâdan gayrı…”
Beyitine naziredir.
Dest: El.
Sormayın Halimi Dostlar başlıklı yazı Nuri Baş tarafından
12.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 13
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.