BEKİROVLAR DESTANI...

BEKİROVLAR DESTANI...

​Beyaz Kartal uçar, kanadı gümüş,

Görünmez erlerle irtibat kurmuş.

Sigara içenler nefis de durmuş,

Pozitif olanı seçti bir Hasan.

​Adem ile İblis, melez bir soyda,

Gerçeği aradı yıldızda, ayda.

Hasan’ın yazdığı her satır fayda,

Cehalet postunu deşti bir Hasan.

​Mısır ekmeğinde sıla kokusu,

Lentil tadı verir ömür uykusu.

Kelle paça ile sofra coşkusu,

Dostuyla lokmayı saçtı bir Hasan.

(lentil İngilizce mercimek)

​Bahçede cevizler, zeytin ağacı,

Derdine derman olur her ilacı.

Toprağın altıdır her şeyin tacı,

Doğayla bir ömür pişti bir Hasan.

​Emanet bir roman, kalbinde sızı,

Kaz Dağı şahittir, parlar yıldızı.

Biri eğitimci, bir bankacı kızı,

Gelecek nesline uçtu bir Hasan.

​Hüseyin Enes’tir torun balıdır,

Oğulun, uşağın gonca dalıdır.

Bekirov sancağı şeref halidir,

O nurlu kapıyı açtı bir Hasan.

​Dokuz kez Bismillah, kalpte bir yankı,

Erenler ceminde kurulmuş sanki.

Rabbi Yessir ile o öyle an ki,

Zorluğu kolayca geçti bir Hasan.

​Heceyle örüldü mısra mısra yol,

Lebdeğmez sözünde hep hikmetle dol.

Musammat içinde aranan o kol,

Şiirin bahrine düştü bir Hasan.

(Lebdeğmez: Dudak ünsüzleri (b, f, m, p, v) kullanılmadan yazılan, büyük ustalık gerektiren bir şiir sanatı.

​Musammat: Mısra ortalarında kafiye bulunan, iç ritmi yüksek şiir yapısı)

"​Sonsuza Giden Yol" basıldı biter,

İkinci baskıda şevki de artar.

Arkadaş Özgür’de kalemi tartar,

Edebiyat boyu aştı bir Hasan.