Palamut Ağacı 1- Fidan

Palamut

güzleri, pırasa, palamut gömülürdü toprağa

yemek için çıkarılırdı kar yağdığında

pırasa ne acıdır, ne de kokardı artık!

palamut; palamut ekmek arasında katık

unutulmuş, cücüklenmiş[1], gömüde

Kaşıkara'dan getirilen palamutlardan biri

babam, Taşınbaşında bir çalı dibini eşeledi

süğmüş palamudu özenle yerleştirdi

matarasındaki suyu özenle paylaştı

kenarını taşlarla çevrikledi

"-ey balamıd

Hoca'nın dedi-ğibi

bundan keyri "tevekkel Teal-Allah"

işdee görüp göreceğin su bu" dedi

Allaha  haval(e) etti

canı kaçık[2] gece yağmurlarından

kaklıklarda[3] birikmiş, durulmuş sudan

küçücük avuçlarımla taşıdım palamutcuğa

kuşlar gagasından düşürdü belki

belki sürülerin gevişinden kaldı bir dağeriği

            o yakınlar da dağ eriği yoktu ki

itinayla kökleyip arkadaş ettim ikisini

çok geçmeden babam "-İbirem" deye ünledi

seğirttim[4] getdim

            "-bak! yeni yeni süğüyo alda ğet ora"

diye dört yapraklı bi payam findesini[5] gösterdi,

üşenmedi öğendirenin opsasıyla[6] kökleyiverdi..

komşu, kardeş oldular üçü, çalının kuytusunda

dedem çöğürle çonalamış-çotmuş[7] o çalı öbeğini

bir daha ne o payamı gördüm, ne de dağ eriğini