Buz Tutmuş Karanfiller

Can gitti hazan vakti, yüreklere har düştü

Dağların eteğinde nice özge yâr düştü

Kimine karakışlar, kimine bahar düştü

Yurt karalar bağlasın, yas tutsun bütün iller

Irak'ın kuzeyinde buz tutmuş karanfiller

Görmedi böyle yiğit Kuzey Irak kırsalı

Şehidimin kanıdır, şanlı bayrağın alı

Çınarın kökü bizde, yalnız kırıldı dalı

Hazan bahçelerinde boynunu bükmüş güller

Irak'ın kuzeyinde buz tutmuş karanfiller

İsmiyle müsemmadır, hepsi "aydınlık yüzlü"

Toprağın bedelidir, can vatanına sözlü

Kalleşleri avlardı, her biri kartal gözlü

Candan aziz vatanın bekasına kefiller

Irak'ın kuzeyinde buz tutmuş karanfiller

Koca çınarın dalı, Asım'ın nesliydiniz

Ey ana kuzuları, rüzgârca sesliydiniz!

Vatanına sevdalı, yürekten hisliydiniz

Kahraman askerime ağıtlar yaksın diller

Irak'ın kuzeyinde buz tutmuş karanfiller

Komando çiçekleri açar Kuzey Irak'ta

Etrafa rayihalar saçar Kuzey Irak'ta

Koçyiğitler cennete uçar Kuzey Irak'ta

Ölümsüz yolculara gözlerden aksın seller

Irak'ın kuzeyinde buz tutmuş karanfiller

Şehitler ölümsüzdür, bu yurdun mayasıdır

Göklerde dalgalanan bayrağın boyasıdır

Onları özge kılan onuru, hayasıdır

Yüreğe düşen koru nereden bilsin eller?

Irak'ın kuzeyinde buz tutmuş karanfiller

Tez geldi kara haber, derin yaslara boğdu

Burada güneş battı, ötede güneş doğdu

Yüreklerden taşanlar, tabuta nasıl sığdı?

Kösün tokmağı kırık, sazlardan kopmuş teller

Irak'ın kuzeyinde buz tutmuş karanfiller

Aydınlık sabahların müjdecisidir tanlar

Yurdu yaşatmak için canından geçti canlar

Yiğitlerin ardından öksüz kaldı destanlar

Yürekler yangın yeri, göğe savrulmuş küller

Irak'ın kuzeyinde buz tutmuş karanfiller

                                                                       M. NİHAT MALKOÇ