...yakınımızdaki uzaklara...
Yaşamayan
anlayamaz
Sen
beni anlayamazsın
Bana
kış olan, sana yaz
Sen
beni anlayamazsın
Gülersin
ağladığıma,
Umutlar
bağladığıma,
Yaş
olup çağladığıma,
Sen
beni anlayamazsın
Zehirle
doludur tasın
Samimi
değildir yasın
İdrakin
tutmuştur yosun
Sen
beni anlayamazsın
Çeşmelerinden
kan akar
Bahçelerin
zakkum kokar
Sözlerin
canımı sıkar
Sen
beni anlayamazsın
Nefes
alsan da ölüsün
Başka
toprağın gülüsün
Bilmem
kimlerin dölüsün!
Sen
beni anlayamazsın
Siyonistle
barışıksın
Karanlıksın,
karışıksın
Kör
kandilsin, kör ışıksın
Sen
beni anlayamazsın
Köküne
düşman dalsın sen!
Kızıl
pazarda malsın sen!
Bin
kocalı bir dulsun sen!
Sen
beni anlayamazsın
Çomağını
saklar aban
Milleti
yıkmaktır çaban
Ermeni'dir
ağan, baban!
Sen
beni anlayamazsın
Kızıl
renkli kuşaksın sen!
İçi
boş bir başaksın sen!
Düşmanıma
uşaksın sen !
Sen
beni anlayamazsın
M. NİHAT MALKOÇ