Neye
"Amin" dediğini,
Bilmeyenler
gördü bu göz!
Bir
ömür nefes alıp da,
Gülmeyenler
gördü bu göz!
Arı
misali sokmayan,
Gönül
evini yıkmayan,
Verip
de başa kakmayan,
Almayanlar
gördü bu göz!
Fakru
zaruret çekip de,
Kadere
boyun büküp de,
Hakk'ın
önünde çöküp de,
Çalmayanlar
gördü bu göz!
Güvenip
öz saygısına,
Yenilmeyip
kaygısına,
Derin
gaflet uykusuna,
Dalmayanlar
gördü bu göz!
Çatıp
da kara kaşını,
Açla
paylaşmaz aşını,
Mazlumların
gözyaşını,
Silmeyenler
gördü bu göz!
Ne
işi varsa görüp de,
Başlara
çorap örüp de,
Gelirim
sözü verip de,
Gelmeyenler
gördü bu göz!
Aşık
atarak astıyla,
Dolaşıp
kuzu postuyla,
Ekmeğini
can dostuyla,
Bölmeyenler
gördü bu göz!
Tırnağıyla
taşı eşip,
Zorlukları
bir bir aşıp,
Hakikat
yolunda koşup,
Yılmayanlar
gördü bu göz!
Son
nefesini verse de,
Beyaz
kefene girse de,
Cahiller
öldü de(r)se de,
Ölmeyenler
gördü bu göz!
M. NİHAT MALKOÇ
