Neye "Amin" dediðini,

Bilmeyenler gördü bu göz!

Bir ömür nefes alýp da,

Gülmeyenler gördü bu göz!

Arý misali sokmayan,

Gönül evini yýkmayan,

Verip de baþa kakmayan,

Almayanlar gördü bu göz!

Fakru zaruret çekip de,

Kadere boyun büküp de,

Hakk'ýn önünde çöküp de,

Çalmayanlar gördü bu göz!

Güvenip öz saygýsýna,

Yenilmeyip kaygýsýna,

Derin gaflet uykusuna,

Dalmayanlar gördü bu göz!

Çatýp da kara kaþýný,

Açla paylaþmaz aþýný,

Mazlumlarýn gözyaþýný,

Silmeyenler gördü bu göz!

Ne iþi varsa görüp de,

Baþlara çorap örüp de,

Gelirim sözü verip de,

Gelmeyenler gördü bu göz!

Aþýk atarak astýyla,

Dolaþýp kuzu postuyla,

Ekmeðini can dostuyla,

Bölmeyenler gördü bu göz!

Týrnaðýyla taþý eþip,

Zorluklarý bir bir aþýp,

Hakikat yolunda koþup,

Yýlmayanlar gördü bu göz!

Son nefesini verse de,

Beyaz kefene girse de,

Cahiller öldü de(r)se de,

Ölmeyenler gördü bu göz!

M. NÝHAT MALKOÇ