Hayat bahar değil, bir yanı kıştır
Baharın
yanında kışı da sevdim
Bir
gün çıkar gider, can tende kuştur
Kanadı
kırılmış kuşu da sevdim
Hicranla
kalbimi dağladığımda
Bazen
mutluluktan çağladığımda
Ruhum
sükûn bulur ağladığımda
Gözlerimden
akan yaşı da sevdim
Ömrün
yorgunluğu sinmiş gözüme
Ayrılığın
koru değmiş özüme
Pas
tutmuş aynada bakıp yüzüme
Kirpiği
de sevdim, kaşı da sevdim
Görülmüş
mü dostun dostu sattığı?
Dikenlerin
kendisine battığı...
Sevgiyle,
hışımla dostun attığı
Pamuğu
da sevdim, taşı da sevdim
Bugünkü
gurbetin yarın sılanmış
Ne
varsa kadermiş, hepsi planmış
Gördüğüm
hayaller meğer yalanmış
Mutlak
hakikati, düşü de sevdim
Can
okunu attım çekerek yayı
Sizlere
bıraktım yalan dünyayı
Gayri
neyleyeyim güneşi, ay'ı?
Çukuru
da sevdim, başı da sevdim
M. NİHAT MALKOÇ
Yazarın
Önceki Yazısı