Sevdim

Hayat bahar değil, bir yanı kıştır

Baharın yanında kışı da sevdim

Bir gün çıkar gider, can tende kuştur

Kanadı kırılmış kuşu da sevdim

Hicranla kalbimi dağladığımda

Bazen mutluluktan çağladığımda

Ruhum sükûn bulur ağladığımda

Gözlerimden akan yaşı da sevdim

Ömrün yorgunluğu sinmiş gözüme

Ayrılığın koru değmiş özüme

Pas tutmuş aynada bakıp yüzüme

Kirpiği de sevdim, kaşı da sevdim

Görülmüş mü dostun dostu sattığı?

Dikenlerin kendisine battığı...

Sevgiyle, hışımla dostun attığı

Pamuğu da sevdim, taşı da sevdim

Bugünkü gurbetin yarın sılanmış

Ne varsa kadermiş, hepsi planmış

Gördüğüm hayaller meğer yalanmış

Mutlak hakikati, düşü de sevdim

Can okunu attım çekerek yayı

Sizlere bıraktım yalan dünyayı

Gayri neyleyeyim güneşi, ay'ı?

Çukuru da sevdim, başı da sevdim

M. NİHAT MALKOÇ