Zaman neleri, kimleri vurmaz ki…
Her mevsim daha da ağarıyor saçlarım,
Güneş vurgunu, boyası atan eski evler gibi…
Ve de boğazımda bir düğüm.
Nerede ilk vurulduğum kız…
Ömür, bölünen elma misali
Hep yarım.
Birleşmez eksik parçalarım.
Zaman, milyon yıldan yavaş,
Işıktan hızlı.
Yosun tutan taşlar şahit,
Şu dağlara kaç kişi baktı?
Kaç yolcuya yol verdi şu geçit,
Ne kaldı onlardan?
İsimleriyle birlikte gömüldüler.
Zaman , cenaze sessizliği,
Zaman, eski elbiselerin değiştirilme vakti…
Mezarları bile etkiler zaman,
Ziyaretçileri kesik artık.
Dökülür beton sıvaları,
Yıkılır şahideler,
Silinir Fatiha isteyen yazılar.
Su tutmaz, sulaklar kırık,
Onlardan, masal kuşları su içmişti…
Yaman mı yaman!
Soğuk vurgunu, mor yüzler,
Zaman vurgunu kırışık yüzler,
Bu dünya bir kirman.
Geri başa gelir,
Döner de döner.
Önünde diz çöktüren zaman…
Eyvallah dedik geçtik senden,
Ne kadar vurgun yesek de…
(
Zaman Vurgunu Yüzler başlıklı yazı
maviye-surgun tarafından
3.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
