Edebiyat ve Kültür Platformu
Ah Be Canan
Ah be Canan!
Terkedip gitmeyecektin beni bu şehirde,
Tek başıma ayakta duramam.
Sana söylenenler hep yalan,
Sen vardın bende evvelemirde.
Biliyorum,
“Seni seviyorum” demedim ben.
Bir çiçek bile almadım,
Koluma takıp seni gezmedim.
Bütün dünyaya restimi çekip,
İşte benim sevdalım diyemedim
Fakat nasıl anlamazsın sen?
Unutmalarımdan, dalıp gitmemden,
İsmini bile söyleyemediğimden…
Hep böyleydim,
Ne aşk şiirleri yazabildim,
Ne de sevda türküleri yakabildim.
Sevdiğimi kendime bile söyleyemedim.
Ah be Canan!
Ben seni zamane gençleri gibi
Bileğime değil kalbime kazıdım.
Uzaklara bakıyordu gözlerin,
Çekip gittin bir akşam.
Bekliyor hala yarım bardak çayın…
Durdu zaman,
Saat hep üçe beş var.
Çoktan geçti gece yarısı.
Durdu mekan,
Son kez oturup sustuğumuz masa.
Durdu mevsimler,
Yapraklar sarının en sarısı…
Son kez oturup sustuğumuz masa,
Keşke farklı olsa…
Ah be Canan!
Ah Be Canan başlıklı yazı maviye-surgun tarafından
27.03.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 11
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.