Tek başıma ayakta duramam.
Sen vardın bende evvelemirde.
Biliyorum,
“Seni seviyorum” demedim ben.
Bir çiçek bile almadım,
Koluma takıp seni gezmedim.
Bütün dünyaya restimi çekip,
İşte benim sevdalım diyemedim
Fakat nasıl anlamazsın sen?
Unutmalarımdan, dalıp gitmemden,
İsmini bile söyleyemediğimden…
Hep böyleydim,
Ne aşk şiirleri yazabildim,
Ne de sevda türküleri yakabildim.
Sevdiğimi kendime bile söyleyemedim.
Ah be Canan!
Ben seni zamane gençleri gibi
Bileğime değil kalbime kazıdım.
Uzaklara bakıyordu gözlerin,
Çekip gittin bir akşam.
Bekliyor hala yarım bardak çayın…
Durdu zaman,
Saat hep üçe beş var.
Çoktan geçti gece yarısı.
Durdu mekan,
Son kez oturup sustuğumuz masa.
Durdu mevsimler,
Yapraklar sarının en sarısı…
