Budur benim en büyük korkum.
Yoktur işim gerçek hacı , hocayla
Sonsuzdur saygımız da İslam’a
Ve de elhamdülillah Müslüman Türküm.
Fakat ne hacılar hocalar gördüm yere tüküren,
Ne sarhoşlar gördüm onlara hürmeten eğilen.
Asla genelleme yapamam!
Kimsenin günahına giremem.
İyi anlayan bana hak verir,
Yarası varsa gocunur, şiirime bulaşır.
Hacılar , hocalar vardır,
Sofrada bir başkasına yer açmayan,
Tıka basa yemeden kalkmayan.
Ne fakirler gördüm ekmeğini bölüşen,
Yarı aç , yarı tok,
Şükür Allah’ım bugün de doyduk, diyen.
Karşı değilim ne tesbihe,
Ne güzel sakala ne de sıcak seccadeye,
Ama karşıyım bunları gösterişe.
Gizli yapılmalı ibadet, yardım, hayır
Allah bilse yeterli…
Kime böbürleneceksin,
Hani kibir karartırdı kalbi?
Daha yazacak çok şey bulunur,
Amacım kimseyi kimseden,
Üstün tutmak değildir.
Ben zahiri söylerim,
Gerçeğini sadece Allah bilir.
Ey deli gönül !
Yazdın yine havalı havalı,
Seni gören bir şey sanacak,
Ele verirsin öğüdü,
Kendin kesersin söğüdü…
Özür dilerim sizden gerçek Allah ehli…
Ve Aleykümselam
