“Kıyıda köşede”

Deyimin arkasında çok güzel bir mekân metaforu yatar: "kıyı" suyun karaya değdiği son nokta; "köşe" iki duvarın birleştiği noktadır. Her ikisi de "merkezden uzak, kenara yakın" demektir. "Kıyıda köşede" demek, "merkez dışında, dikkat çekmeyen yerlerde" demektir. Bu somut mekân metaforu, halk dilinde önemsizliğin ya da gözden uzaklığın ifadesine dönüşmüştür.

Deyim küçük dükkânların, atölyelerin, ailenin az tanınan üyelerinin, gizli yeteneklerin, ihmal edilmiş projelerin durumunu anlatmak için kullanılır. Kıyıda köşede çalışan değerli bir esnaf, kıyıda köşede unutulmuş aile üyeleri, kıyıda köşede ihmal edilen projeler — hepsi bu deyimle anlatılabilir. Bağlama göre nötr (objektif konum) ya da olumsuz (ihmal edilme) tonlar taşır.

Deyim Türk halk hikmetinde değerin sadece merkezde değil, kıyıda köşede de bulunabileceğini vurgular. Atasözü "İğne ile kuyu kazmak" sessiz çabaların değerini hatırlatır. Eş anlamlı deyimler arasında "Köşede bucakta", "Kenarda" ve "Sapaklarda" yer alır. Modern dilde "off the beaten path" benzer bir tonu taşır. Olgun bir gözlem, kıyıda köşede de değerli şeylerin olduğu, gerçek hazinelerin çoğu zaman fark edilmeyen yerlerde gizlendiği; merkez kadar kenarın da değerli olabileceğidir.