"Gurbet"

Şu gurbet yollarındaki hikayeler Yolla bir haber kollar kapıları Hepsi birer birer kayıp gider Omuzlarına çökmüş gurbet eller Öfkeyle kudurur çıldırır kar Sen de beklersin belki bir yar Yardan öte vardır bir yaradan Belki günü gelince yaralarını sarar

Ruhuma serinlik verir kar Gönlüme mühür vurmuş o yâr Sevip sevilmek ne büyük kâr Ben yâr demem faniye diyemem İkrar vermişim sözümden dönemem Hak bana derman başkasını sevemem Gurbet beni Hakka götürür ise üzülmem Varsın Muhkem Yazar yüzüm gülmesin ne çıkar Ben hakka yürürüm bu yoldan dönmem dönemem

Hakkı inkar eden kimdir bileyim İlahi aşktır fani aşka bağlayan Ulu bir haldir aile olabilmek Ailenin bağıdır aşk bağı Yalnızlık bir tek hakka mahsus Fani gönül elbet ister fani birine sevda çekmek Gaye kalbin mühründe gizlidir Elbet o gizi de aşk aşikar eder Sözlerim bitmez elbet Nefes aldığım müddet Aşkın kutsiyetine inanmak gerek İnsanlık varolduğu müddet

Yalnızlık Hakka mahsus bir hazine Bakarım herdaim aşığın haline Yâr derim ben tertemiz yürürüm ebedi yârime Sevgi derim fani ile faninin birbirini sevme haline Yüreğimde doğmuş vahim bir abile Tamah etmem ben sevmekten avize Hele fırsat vermem yürek yakan zalime Sevmekse maksad bakarım Fatıma ve Aliye Evvela yine yâr diye hâk vardır bilirim

Hakka karşı gelen ne büyük gafil Ey dost sen ne güzel yazarsın Fakat aşkı bilemezsen ne yazar Hak bile emreder aşk diye Hikayeler kuruludur aşk ile Kul kelamını iletir aşk ile Anne evladını hak aşkıyla doğurur Çare yoktur aşk olmazsa Yurt nice aşkla gurbeti doğurur Gurbetler aşkla yoğrulur Kalem sevdaları aşkıyla büyütür Lakin anlamaz isen aşkı ey divane Bülbül veya gül sana bulamaz bir çare

Sevda duyar insan birine Yazık olur bitmeden gençliğine Aşkı arama insanda düş hakkın izine Maval anlatır hikayeler güvenme yazarın diline Gurbet ayrılış belki de varıştır Aşk ilen sevgi aynı değildir biraz kafanı çalıştır Her ayrılış aslında dinmeyen bir ağıttır Gurbet sonuna yâre varan en yüce akıldır Ey Muhkem Yazar en güzel hazine sağlıktır En yüce kişi aşıktır Aşık olmak isteyene tüm yollar açıktır Yaradan kendine gelen her yolu açmıştır

Sevdalar ki tüm kutsiyetin temeli İnsan olmanın en büyük belirtisi Hasret çekmeden yaşanan şey hayat mıdır Hayat ise eğer bu yaşadığımız nedir Aşk ki uğruna nice şiirler yazılmış Uğruna nice dağlar delinmiş Kimisi başarmış kimisi ilahiye kavuşmuş Rabbe ulaşmanın yoludur aşk Sevgi ve aşk bir bütündür Kerem ve Aslı cennette kavuşur İlahi yaradanın yardımıyla Uzundur bunları anlatması Aşksız yazılan şeyler hep yarımdır

Hayvanda sever insanda Aşk düşünce ile kutsanır oysa Cümle Kainat güzellik timsali iken Neden yalnız birini sevemez yürek Oysa aşk bir ahenktir Hakka ulaşmanın yoludur Ağacı Parayı Beşeri Sever insan Ama düşünmeden kim ulaşır ki Hakka Mecnun çöllere sevda ile revan oldu Leyla uğruna avare berduş iken ömrü soldu Hak nurunu ona sundu Mecnun ilahi bir davetle aşk yoluna kendini buldu