Seksenliler burada mı?

80 liler yaşlanmış galiba 🤗

CİA'nın ve yabancı istihbarat birimlerinin oyunlarıdır bunlar. Aynı adamlar sağ kesime de silah verdiler sol kesime de silah verdiler... Çocuklarımızı birbirine kırdırdılar... Onlarca diplomatımızı şehit ettiler, o bitti pkk terörü başladı hepsi planlı işlerdi bunların... Polislerin bile Pol Bir ve Pol Der diye biri sağcı biri solcu dernekleri vardı... Düşünün artık saçmalıkları

Çok sıkıntılı ve hüzünlü zamanlardı yaşadığımız devirler seksen ihtilali ve sonrası... Oyuna getirildiğimizi aslında çok sonraları anlayacaktık...

Bence biz bir köprüyüz. Bir yanımız, istemese de "hayır"ın korkusuyla susmayı ve saygıyı öğrenmiş, toprağa bakan bir taraf; diğer yanımız ise "hayır" demeye kıyamadığı için ölçüsüz sevgiyle bazen yanlışa meyleden bir taraf. Köprü olmanın kaderi, her iki yakaya da basabilmektir. Bu yüzden her iki cihette de ayağımız var. Belki de tam da bu nedenle, dimdik durmaya en çok ihtiyaç duyan kuşaklardan biridir seksenler kuşağı.

Seksenler kuşağı teknoloji açlığı içinde yetişti.Sosyal medyası çevredeki arkadaşları,oyuncakları,oynadığı oyunlar idi. Lakin Z kuşağına geldiğimizde Seksenlerde yetişen bu günün ebeveyinleri,ben yaşayamadım evladım yaşasın mantığında gittiğinden(bazıları) ((teknoloji içinde kaybolan!) çok özgürüm fikrine kapılabiliyorlar. .....Kutlarım güzel bir konu

Ailemle aramdaki nesil farkı da cok hissetirilmedi bana o yuzden kendi cocuklarimla da anneligin yani sira arkadas gibiyim ayni zamanda.

Kendi adıma diyebilirim ki özellikle o dönem için özgürlükcü bir ailede büyüdüm. Saygı şimdiki gibi dejenere olmamisti toplumda, yedi yasinda bile babamin omzunda da gezdim, annemin elini tutarak da uyudum:) bu da sevgi. Hayıra gelince çok sevmem duymayı, evetim de hayırım da duruma goredir.

O yıllar yokluk vardı hocam belki lakin mutluyduk özellikle bayramlar da yeni kıyafetler yeni ayakkabılar alınca çok mutlu olurduk ayakkabıları yastığın altına koyup yapardık gerçi her Zaman alamadık bazende Avrupa da yaşayan bizim köylüler bayramda gelince Kendi çocuklarına küçük olan kıyafetleri yani ikinci el kıyafet verirlerdi onlara dâhi sevinirdik yani küçük şeyler ile mutlu oluyorduk şimdi en kaliteli ürünleri alıyor ama yine mutlu olamıyoruz saygılar selamlar

Erol abinin aksine ben 81' liyim :). Konuya gelecek olursak; kesinlikle kendi adıma benim çocukluğum ve gençliğim söylediğiniz gibi geçti. Hayır kelimesi hala kulaklarımda tabi bu kısıtlı imkanlar o zaman ki yaşam şartlarından da kaynaklı belki de bilmiyorum. Ne olursa olsun saygı kesinlikle vardı hayatımda hem de sorgusuz sualsiz. Sevgi kısmına gelecek olursak anam Allah razı olsun sevgisini hep gösterirdi bize. Ama rahmetli babam çok sert bir adamdı ve sevgisini asla göstermezdi, belki de yetiştirilme tarzından. Böyle durumlar dengesizliklere ve çeşitli travmalara yol açtı haliyle.

74 de olur mu hocam 😀

Seksenlerde cocuk, doksanlarda genc olmak cok guzel ve özeldi.

Deneme tahtası olmuşuz. Yetmemiş 28 Şubatla da üzerimize toprak serpmişler.

77 ucundan kacirdim:)

Ben buraların yabancısıyım :)