Hayallerimiz

Eskiden hayallerim daha çok dünyaya dairdi. Şimdi ise daha çok gönlüme dair. İnsanın yaşı ilerledikçe hayalleri de olgunlaşıyor. Huzurla yaşamak, ardımda hayırla anılacak izler bırakmak, sevdiklerimi sağ salim görmek. En büyük hayalim de Rabbime mahcup olmadan dönebilmek... Gerçekleşmesi mümkün hayallerimi gerçekleştirdim hamdolsun. Bir şiir kitabım kitaplığımda,ukde olarak kalan üniversitenin de son adımlarındayım. Bu dünyada her şeyin herkesin mutlu olması mümkün değil o inşaallah cennette olacak. Ama dünyasını cennete çevirmek istediğim mazlum coğrafyanın çocukları hiç değişmeyen hayalimdir

İnsan var olduğu sürece hayalleri de var olur. Hayal demek aslında ümit etmek. Olmasını istemek. Belki de bizim gerçek ruhumuz kurduğumuz hayalin içinde yaşamak ister ama gerçek dünyada şartlar hep bu imkanı sunmaz. Hayalim koca bir oda dolusu kitap olan bir ev ve bu şekilde sohbeti çok seven konuşmaktan asla bıkmayan dinleyen ve dinlettiren dostların fazla olduğu, dünyanın bütün kötülüklerinden uzak maneviyatı en derin duygularla hissettiğimiz bir kasabada yaşamak.

İnsan gerçekleşen hayalleriyle değil, gerçekleşmesini beklediği hayalleriyle de yaşar ve gerçekleşme ihtimalini kaybetmek istemediği için hayal kurar.

Benim hayalim sevgili peygamberimiz Hazreti Muhammed sav bir kere olsun rüyada görmek

Distopik yerine ütopik bir dünya düşlüyorum. Kendi hayallerim kolay ve ulaşılabilir, ben çok daha zor hayalin peşindeyim. Herkesin huzurlu olduğu o çağları...

"Hiçbir çocuğun ölmediği, hayvanların katledilmediği, anne babaların huzurevlerine gönderilmeyip kendi çocuklarının evinde bakıldığı ve çevre katliamının olmadığı bir dünya hayal ediyorum."

Hayatım boyunca öyle büyük hayallerim olmadı hocam. Zengin olayım, çok fazla param olsun gibi. Evlendikten ve oğlum olduktan sonra hayal kurmaya başladım o da bir evim olsun da, bu dünyadan göçüp gittiğimde en kötü ona bir ev bırakabilmek için.