Ozlemleri biz yaratiriz ve olmayanadir ozlemler hep olacakmis gibi bir sanriya gireriz ozlem bir sanridir aslinda, yok olana ozlem duyulur ya da uzak olana sonra uzak yakin olursa o da ozlenmez artik yani aslinda ozlem diye bir sey yoktur.
Bazen insan yıllarını yanlış insanlarla geçirince, geriye dönüp baktığında keşke diyor. Ama inanıyorum ki hiçbir şey için tamamen geç değil. Belki de bundan sonrası, kendimize ve bize gerçekten iyi gelen insanlara ayıracağımız zamandır.
Çoğu insan yaşadığından ziyade yaşayamadığı hayatların pişmanlığını duyar. "Aklınla davransan yüreğin, yüreğinle davransan aklın sana bu soruyu hep soracaktır. Seçemediğin her zaman acı verecektir." "Peki hiç mi güzel yanı yok bu hayatın?" "Olmaz olur mu var tabii ki... Acını seçmekte özgürsün..."
Belki de insanın en büyük çıkmazı, hangi yolu seçerse seçsin geride bıraktığı ihtimallerin bir yerlerde yaşamaya devam ettiğini bilmesidir. Aklıyla verdiği kararların yüreğinde, yüreğiyle verdiği kararlarınsa aklında bir soru işareti bırakması bundan olsa gerek. Sanırım mesele acısız bir hayat seçmek değil, seçemediğimiz hayatların ihtimalini de içimizde taşıyabilmeyi öğrenmek. Çok güzel bir yerden bakmışsınız, kaleminize sağlık.
Belki de insan bazen gerçekleşmeyeceğini bildiği şeyleri bile özlüyor. Çünkü o ihtimalin kendisi, umudu tamamen kaybetmemek için tutunduğumuz son dal olabiliyor.
En büyük pişmanlıklarım söyleyemediklerim belki söylesem farklı olabilirdi her şey olsun şairin de dediği gibi üstüme devrilse de bu zifiri karanlık akşam olur şairlere gün doğar saygılar selamlar
İnsanın en çok “keşke” dediği şeyler galiba zamanında söyleyemedikleri oluyor. Belki söyleseydik gerçekten başka türlü olurdu, bunu hiçbir zaman bilemeyeceğiz.
