Şiir, harflerin ve kuralların ötesinde, kalbin kendi inşasıdır. Dışarıdan bakıldığında eksik ya da kusurlu görünen bir dize, şiiri yazan kişinin o anki nefesini, kimselere söyleyemediklerini ve dünyayla hesabını en saf haliyle taşır. Teknik kusurlar eleştirilebilir akabinde düzeltilebilir de ama maneviyatın süzgecinden geçmiş bir duygunun eleştirisi yapılamaz. Okuduğunuz şiirde kendinizden bir şeyler bulursunuz beğenirsiniz ya da hoşunuza gitmez beğenmezsiniz bu sizin en doğal hakkınızdır. Ama şiir eleştirilmek için değil, hissedilmek ve anlaşılmak için yazılır. Bu görüşüme katılmayanlarda olabilir saygı duyarım ama ben böyle düşünüyorum.