Edebiyat ve Kültür Platformu
Şiir
Mey-Hâne
Mey-hâne kapısında durdum, içeride âşıklar bezmde,
Pîr gel dedi içeri, otur, bu meclis her gönül ezmde.
Mey içtim, içtim, mahmur olmadım, sözüm açıldı bahçe gibi,
Sözden çiçekler açtı sayfada, gönül de bağ oldu sezmde.
Bâkî mey-hâneyi terk etmedi son ana kadar,
Çünkü orada söz, gönül, sevgili, hepsi bir arada vezmde.
Pîr gel dedi içeri, otur, bu meclis her gönül ezmde.
Mey içtim, içtim, mahmur olmadım, sözüm açıldı bahçe gibi,
Sözden çiçekler açtı sayfada, gönül de bağ oldu sezmde.
Bâkî mey-hâneyi terk etmedi son ana kadar,
Çünkü orada söz, gönül, sevgili, hepsi bir arada vezmde.
Edebi İnceleme
Mey-hâne (içki evi) tasavvufî mey, şair meclisi ve sevgili meclisi olarak çok katmanlı sembol.
