Hak Söyledi

Hak söyledi benimle, ağzımla; ben mahkûm değildim,
Sözü onun, dilim ben, ses onun — söze konağım didim.

Mansûr da öyle dedi, asıldı dârağacı meydanda,
Ben de dedim, derim — ölüm bana sevgili dâr-üs-selâmdım didim.

Nesîmî bilir ki söz Hak'ın, sözü ödüller değil acılar,
Çünkü söz hak ise söze dünya kıyasına gelmez kanım didim.