Kartal Dansı... Fotoğrafa baktığımda bizim Şeyh Şamil dansına benziyor.
Kimse darılmasın-gücenmesin ama ben Kazaklara oldum olası güvenmiyorum.
Ermenistan'ın bağımsızlık gününde en gösterişli avm'lerine Ermeni bayrağı yansıtan insanların nesine güveneyim?
Kartal dansını da Şeyh Şamil olarak seviyorum.
Haa Kazakistan'ı sevmeyelim mi? Ona düşman mı olalım? Hayır ama temkinli ve mesafeli olalım.
Selam ve saygılar.
Çok güzel bir konu yakalamış ve harika bir şiir yazmışsın. Candan tebrikler.
Nesimi'nin dediği gibi '' Rızkımı veren Hüda'dır, kula minnet eylemem ''
Selam ve saygılar.
Kulunun rızkını veren Allah’tır. Onun için hiç endişe etmeyiz o konuda değerli üstadem.
Selamlarımla.
Kıymetli Barbaros Bey, ışık taşıdığımı sanırdım derken avuçlarda kalan kirli izlerin acısını hissetmemek imkânsız. Vitrinlerin parıltısıyla maskelenen bu büyük karanlıkta, insanın kendi nabzının duvarlara çarpıp geri dönen kimsesiz sesini duymak, bugünün dünyasında yüreği olan herkesi kendi içindeki adsız ateşle yüzleştiriyor.Aşk ile eyvallah,
1982’nin o sıcak Ağustos’unda takılıp kalmış bu tertemiz acı, üzerinden geçen onca yıla rağmen hâlâ taptaze bir yara gibi sızım sızım sızlıyor. Bir bakkal dükkânının önünde bekleyişin çocuksu heyecanıyla, bir mektubun satırları arasına gizlenmiş büyük korkunun çarpışması, insanı alıp eski, siyah-beyaz mahallelerin samimiyetine götürüyor; vuslatı olmayan bir aşkın böylesine yüce bir duaya dönüşmesi ise ancak kalbi geniş bir insanın harcı olabilir.Aşk ile eyvallah,
Kıymetli Gülüm Hanım, satırların arasından sızan kırgın ama dik duruş, insanın yüzüne sert bir rüzgâr gibi çarpıyor. Kalemin, haksızlığın karşısında eğilip bükülmeden, adeta bir hesaplaşmanın içinden geçerek yankılanmış. Helal lokmanın ve dürüstlüğün sessiz ama gür çığlığını iliklerime kadar hissettim; belli ki bu sözcükler sadece kâğıda değil, doğrudan hayata dokunmuş. Aşk ile eyvallah,
Hani derler ya insan hastayım dediği anda zaten psikolojik olarak hastadır en iyisi iyiyim demek zira fiziki olarak hasta da olsak onu yenecek olan yine psikolojidir tabi doktor sadece aracı şifayı veren Allah'tır şiir inşallah kurgudur hocam değil ise Rabbim tez zamanda şifa versin inşallah saygılar selamlar
Bedenin bu amansız savaşına, un helvası gibi ezilip yine de sıcak tarhananın dumanında teselli arayan insanın bükülmez inadı sinmiş; geçmiş olsun, belli ki ruhunuz bedenden önce iyileşmeye yeminli.Aşk ile eyvallah.
Kıymetli Sami Hocam, kaleminize ve yüreğinize sağlık. Kur’an ayetlerini tarihsel bir süzgeçten geçirerek yaptığınız bu analiz, aslında günümüzde kutsal maskesi altına gizlenen vahşetin ne kadar temelsiz olduğunu çok çarpıcı bir şekilde ortaya koyuyor. Yazınızda belirttiğiniz Maide Suresi'ndeki "Sen ve Rabbin gidin savaşın" diyen zihniyet, aslında adaletten ve hakikatten kopmuş bir topluluğun aynasıdır. Bir ilahiyatçı olmamanıza rağmen(ben de asla değilim yalnızca İslam’da Kadını yazarken öğrendiklerim kadar ), Enbiya Suresi ve Zebur (Mezmurlar) arasındaki köprüyü kurarak meseleyi kan ve toprak davasından çıkarıp iyilik ve doğruluk davasına çekmiş olmanız, metne evrensel bir bilgelik katmış. Özellikle vurguladığınız "yeryüzü iyi kullarıma kalacaktır" müjdesi, bugün yaşanan karanlığın ortasında insana nefes aldıran bir umut ışığı gibi. Arz-ı Mev’ud’u dar bir coğrafyaya değil, vicdanı hür tüm insanlığın mirasına dönüştüren bu bakış açınız için size olan saygım misli ile arttı. Her daim ol...
Türkü tadında güzel bir şiirdi kaleminizden tebrik ederim..
Bayramınız mübarek olsun hocam.
Selam ve saygılarımla
28 sene devlet okullarında öğretmenlik yapıp aynen yazıda ifade ettiğiniz gibi bir amaç çerçevesinde hayatımı sürdürürken hiç de gerek yokken 53 yaşında emekli oldum.
Aslında hiç de sebep yok da değildi zira eğitim giderek kötüye gidiyordu. Her an birinin çocuğu yüzünden ya hapse düşerdim ya da o çocuk beni öldürebilir, sakatlayabilirdi.
Neyse emekli oldum, sudan çıkmış balık gibiyim. Ne hobisi ne bobisi. Başladım kıraathanelerde okey- 51- Batak oynamaya.
Derken daha sonra İstanbul'a geldim ve beş sene kadar da bir özel okulda çalıştım.
Sonra... Sonra işte bu bilgisayar ve ve İnternetle tanıştım. Şimdi habire yazıp duruyorum.
Amacım ne peki?
Kubbede hoş bir seda bırakabilirsem ne mutlu...
Selam ve saygılar.
İlginç bir kurgu.
Meleklerin sembolize ettiği sayılar mı acaba?
Beğenerek okudum. Tebrik ederim Lütfiye hanım.
Selam ve saygılar
Yazınızı beğeniyle okudum.
Üçü birden hayatımıza renk getirir;
Sevgi
dostluk
mutluluk
İçinizdeki o masum çocuğu hiç kaybetmeyin arkadaşım.
Ben nispeten kaybettim ondan sonra hapı yuttum.
Selam ve saygılar.
Bütün selamlarını dönüşüne saklıyor.)
Sordum kendisine Nisana kadar Kutsal topraklardaymış.
Selam ve saygılar.
Dünya sofrasında birimiz ipek birimiz keten olsak da, hepimizi aynı kumaştan kesip biçen Aşık Veysel’in duru bilgeliği sızmış her bir dizenize. Aşk ile eyvallah.
Şiiriniz, insanın hayata tutunma biçimlerini zarif bir dille anlatıyor. Her mısra, bir dal gibi uzanıyor; kimi zaman sevgiye, kimi zaman doğaya, kimi zaman hatıralara tutunuyor. Dizelerinizdeki umut, okura yaşamın en zor anlarında bile bir ışık olduğunu hatırlatıyor. Şiir, hem içsel bir yolculuk hem de evrensel bir çağrı niteliğinde; insanın varoluşunu ayakta tutan sebepleri berrak bir şekilde ortaya koymuşsunuz. Tebrik ederim; kaleminiz, hayata dair en güçlü gerçeği, yani ‘tutunma’ ihtiyacını şiirsel bir ahenkle dile getirmiş.
Güzel bir şiir olmuş.
Yazan ellerinize sağlık.
Kutlarım Değerli Şairim.
BAYRAMINIZ MÜBAREK OLSUN.
Selamlarımla!
Gölgesinden yorulunca, insan en çok kendi sesinin yankısına tutunuyormuş meğer; pamuk ipliğinden urganlar yapıp uçurumun kenarında çiçek açtıran kaleminize sağlık Melahat Hocam. Aşk ile eyvallah.
Sevgili meslektaşım güzel yazınızı okuyunca,Emekli olunca aynı boşlukta sallandığımı,aynı guyguları yaşadığımı hatırladım.
25-30 Öğrencili sınıftan evde boş bir odaya tıkılınca,duvarlar üstüme geldi.Ve sizin dediğiniz o hobilere sarılmak için önce Halk Eğitim Kurslarına başladım Bağlama çalma,resim yapma ve benzeri
Hepsini bitirdim baktım yine yalnız kalamıyorum x partisinin kadın kollarına katıldım bir süre de orada takılıp beni bunların da tatmin etmediğini görünce Şiir yazıp şiir kitabımı çıkarmaya yöneldim.
Böylece yeni bir amaç buldum kendimi ve çıkardım yayımladım kitabımı.
Yaşamda iz bırakmanın pek çok yolu vardır.
Neyse fazla uzattım en iyisi minik bir şiirimle toparlayayım yorumumu
İZ BIRAK
Bu dünya fanidir
Sonumuz toprak
Eser hazan yeli
Düşer son yaprak
Giderken ardında
Güzel iz bırak
Siz de bu harika yazılarınızla gönlümüzde güzel iz bırakıyorsunuz.Yüreğinize sağlık.Tebrkler İYİ BAYRAMLAR.selam ve sevgile...
