Etkili Yorumlar

TEBRİKLER

bir çocuk..anne özlemi..ve kocaman bir boşluk....bu boşluğu ne doldurabilir ki? güzel dillendirilmiş mısralarda çaresizlik... tebriklerimle... saygılar yüreğinize....

bugün ikinci bir şiire hayran oluşum..elde var iki yani... gün şiirine güne düşmeden önce bir nazire yazdım... bismillah deyip buna da yazmalı birşeyler... velhasıl dört dörtlük... kutlarım... saygı, selam ve dua ile....

Bilmezsin ki Tek sonsuzluk “O” dur Onun sonsuzluğunda Sonsuzdur duygular Ve “O” nun sonsuzluğunda Huzur bulur “O” nu bulanlar kutlarım vuslata kucak açan kelimelerini

Gönülden tebrik ederim. Yürek sesiniz var olsun. Acizane bizden de birseyler koptu (müsaadenizle). Asayna´sindayiz, Lütf-ü Nida´nin, Tozundan eser yok bir tek Nadan´in. Busesinde dünya, Bab-i Veda´nin. Nefsi tab eyledik tertemiz öze. Selam ve Saygilarimla.

Şiiri görüpte es geçemedim İltifat etmeye ses seçemedim Mısralar güzeldi fes biçemedim Okudum, anladım battıkça göze..../ŞİİRLERİN ŞAİRİ... TEBRİKLERİMLE... saygılar yüreğinize....

günlere laf yok..ha pazar ha mezar... bazen karışıyor günler kefene diri diri gömülünce.... tebriklerimle.... saygılar yüreğine kardeş...

Gel diyebilmek gel demek adanmış yüreklerin işidir ne güzel bir adanmışlıktı şiir kutlarım

yüreğinize bu kadar acımasız da davranmayın ama... viranda olsa her gönüln sevmeye hakkı var... tebriklerimle... saygılar yüreğinize...

SANIRIM HİÇ KİMSE İNSANOĞLUNU ÇÖZEMEYECEK ŞAİREM... bazen anlaşılmaz bazen tedirgin bazen cesaretli bazen kendinden bile ürken bir cinsiz... ama ne olursa olsun seven hisseden bir yüreğimiz var... ki kalpsizleri saymazsak... tebriklerimle... saygı ve sevgiler yüreğine can şairem....

Tebrik ediyorum Ferda hanım, güzel bir şiirdi. Saygı ve selamlarımla!

Hayatı zindan edenlere inat Yaşamalıyız rahat rahat. Bize çektirdikleri çile Yetti artık canımıza bile Uçarken kanadımızı kırdılar Yaramıza tuz bastılar Diri diri gömdüler mezara Yaşadık karanlık izbe kuyularda Biz hala akıllnmadık Her gün ağladık sızladık Bel bağladık vefasız sevgilere Yaşamı zehir ettik kendimize Hayatı zehir edenlere inat Yaşamalıyız rahat rahat... z/köksal

hani bir şarkı vardı, o geldi aklıma... nasıldı..tamam tamam şöyle... Kavanoz dipli dünya Herşeyin yalan riya Hayat sanki bir rüya Bıktım usandım senden Kavanoz dipli dünya Ah felek zalim felek Kime ceket kime yelek Herkese kavun yedirdin Banada yedirdin kelek Ah felek zalim felek Kime kavun kim kelek Kimine urba giydirdin Kimine yırtık bir yelek böyle işte şairim...kavonoz dipli dünya...kimine nefes aldırmaz..kavonozun kapağı kapalıysa... haklı yok...tek çare sanırım birinin kavonozu kırmasını beklemek.. O da Haktan... biraz uzunca oldu ama kısaca tebrikler... saygılar kaleminize, yüreğinize...

yani tebrik yapmışım, beğeni de yapmışım..yorumda yapmışım bu günün seçkisini tekrar kutlamama mani değil.. tekrar tekrar tebriklerimle.... dediğim gibi fevkalade bir şiirdi... saygılar yüreğinize...

sanırım en kötüsü de diri diri kendimii toprağa gömmek olsa gerek... acı hayat... tebriklerimle Polat kardeş... saygılar yüreğine.....

Tebrik ediyorum Mevlüt bey, güzeldi şiiriniz. Saygılarımla!

Bütün şiirlerinize şöyle bir göz attım.Hece tekniğinde oldukça usta bir kaleminiz var. İlk kez okuyorum.Siteye hoş geldiniz efendim. Nice paylaşımlara.Saygılar.

satır aralarından koca bir nefret çıktı yine... boşluk ya sevgiyle ya nefretle doluyor zaten... arada kalan da eziliyor işte..boynu bükük mısralar gibi... tebriklerimle... saygılar yüreğinize...

Bazı duyguları kağıda dökmek zordur Emre. Bazı zamanlar düşünebilen bir varlık olduğundan şüphe duyar ya hani insan; evrendeki her şey sanki sırları dökülmüş bir aynanın içinden görünür gibi şekilsiz, oynak bir belirsizlikle zihnimize yansır, parçaları birleştirip bir bütüne varamıyız. Elimizde kalem, aklımızda paramparça şeyler saatlerce kalakalırız boş sayfanın karşısında. İşte bu bocalama, bize en yakın olan duyguları anlamaya ve anlatmaya çabalarken olur çoğu kez. Mesela Eskişehir’deyiz Emre; Ben Tıp Fakültesi’nde okuyorum, sen Hukuk Fakültesi’nde... Yıldıztepe’deyiz ikimizde. Yıldıztepe’de sosyalist bir öğrenci evinde kalıyorum ben: Dağınık hatta pasaklı bir mecra, halının üzerinde ekmek kırıntıları, mutfak tezgahının üzerinde biriken kirli tabaklar, dört aydır kesmediğim sakalım, depozitosu kesilmiş bira şişeleri, kanepenin üzerinde açık duran Politzer’in kitabı, duvarda gülümseyen bir Yılmaz Güney posteri, komşumuz İbrahim Amca’nın kedisi, kedinin doymak bilmeyen...