Ben,
Arsız yalnızlığıma çarpıp, dökülüp saçılmışım.
Kırıklarım kıvranırken çöplükte,
Rüyalara dalmış,
Uyuyup uyanmışım.
Ben,
Her gün,
Duvarlarımı kemiren cesetlerden yoruldum.
Ve halsiz gölgelerle inleyerek oynaşmaktan...
Yoruldum,
Kalbimi dişleyen ahmaklarla savaşmaktan.
...
Ve yine fikrim bulanık,
Boşluğa mıhlanmış hamakta sallanmaktan.
Yoruldum,
Zamanla cilveleşip,
Zamansıza allanıp pullanmaktan.
Ben...
Hiçbir şey istemiyorum ben.
Sadece,
Kusmak istiyorum sarhoşluğumu.
Ve ayıklanıp kirimden yeniden sarhoş olmak,
Ve sarhoşluğumda bulmak, hiçliğimi
Ve tükürmek suratına nefsimin piçliğini.
...
Ben, arsız bir yalnızlığın, yalnız bir arsızıyım;
Ben on beşlik kızların yitirdiği ar, sızıyım.
Dolaşırken ruhumda çokluklar ve yokluklar,
Ben yine dünyanın en yalnızı,
Sanki en yalnızıyım.
...
Gülcan Çakır(VahiŞeyda.G.Ç)
GülcanÇakır, EdebiyatEvi'nde 4 eser paylaşmış yazardır. 3 şiir, kaleme almıştır.