Yıl 1980...
Hayat celbinin telafisi yokken, Geceden yeni çıkmış bir vaktinde şehrimin,ve suretine yakışır bir kar akşamının sabaha yakın saatlerinde,zaman benim için ilk cümlesini kuruyordu...
... Belki baharı beklemekle ,hiç açmamak arasında kalan ,herhangi bir tomurcuğun yıllarıma sürdüğü bir öncesizlikti bu...
Med-Cezir...
Mekan;Erzurum,namı diğer Karlar Ülkesi...
1980 li yıllar
Boyumu geçen ilk ve orta halli devinimlerim,ilk tebeşir kokusu,ilk aşkım ve ilk şiirim...
Yağmuru çağıran bir gökyüzü gibi yavaş yavaş tutulup müptelası olduğum mikrofon,İçimin duvarlarından aşıp kendime koştuğum ve bir daha hiç susmayacak bir çığlıkla hayata vurulduğum yıllarda aksi sedasını ruhuma duyurmuştu...
Aklımı yağmalayan ve gecelerimi dağlayıp sonra bir annenin içli nefesi gibi sarmalayan şiirler,kanımda çoğalıyor,yüreğimin içlerine karışıyordu...
Erzurum
1990 lı yıllar
Kendimi ilk duyuşum,lise yıllarımda bir yerel radyonun mikrofonuna titreyen bir sesle merhaba diyişimdir...
Erzurum,Yalova,Bursa,Van ve Kocaeli gecelerinde,Uyuyan Kentin Uyumayan İnsanlarına Dair Seslenişler Sürerken…
Şu an Kocaeli Radyo İzmit'in Müdürlüğü ve Radyo Programcılığı ile birlikte Anadolu Üniversitesi Türk Dili Ve Edebiyatı bölümünde öğrenimime devam ediyorum…
Yüreğim kör,geceler sağır,kalem ve kağıt iki dargın aşık gibi bakarken birbirine,içime tohumlar saçan ve baharı kaçınılmaz kılan yüreğiniz dertlerinden halas olsun efendim…
Med-Cezir mi?
Başkalaşan hayatın köşe başlarında kendi bilinmezlerini yaşatan yürek sızılarının en içli duası olmaya devam ediyor…
D.Savaş, Edebiyat Evi'nde 41 eser paylaşmış yazardır. 38 şiir, kaleme almıştır.