Sabaha çeyrek varmış, varsın olsun!

Ben hep gecelerde yaşarım…

Benim sabahım hiç olmadı ki

Şafakla birlikte başlar korkularım...

Ben yine isyanlardayım 

…Ve

Yine sensiz…

Yüreğimde geceler biter mi?

Senden uzaktayken yapayalnız… 

İşte yaktım bir sigara daha,

Bir nefes çektikçe yanan ateşinin ışığında

Duvara vuran silüetimdir arkadaşım

“Bir gün herkes ölümü tadacak” mutlaka

Ama habersiz gelecek, melek olsa da Azrail!

Belki zamansız olacak ölümüm! Öyle diyecekler…

Vakit tamam, saatin tik tak sesini duyarım karanlıkta

Ölüme on, yaşama beş kala… Diyecektim!

Diyemedim ki… 

Ben sensiz hiç yaşamadım…

Hasretin her gün ölümken,

Ben alıştım artık yaşarken ölmeye,

Azrail habersiz gelecekmiş, gelse ne yapacak?

Ben yaşarken ölmüşüm, olmayan canımı mı alacak?

Hayat ne verdi ki, Azrail ne alacak benden?

Kaldı mı ki kalan ömrümde,

Bir kaç gün daha yaşanacak güzellikler!

Ben çoktan, keşkelerimi silip,

Her şeye boş vermişim…

Hayatmış! Yarısı yalan, yarısı da gerçek…

Öğrendim artık çekmiyorum akıntıya kürek!

Nereye vuracaksam vurayım,

Her acıya dayandı, buna da dayanır bu deli yürek…

Sevmek mi? O da ne demek? Benden uzak zaten,

Yol ver gitsin!

Aşk mı dedin? 

Ha… Ha... Güldürme beni…

Ferhat değilim ki dağları deleyim!

Yusuf değilim ki dipsiz kuyularda aşk dileneyim…

O da çok eskidendi dostum… 

Şimdiler de aşkın adı olmuş, yavan katıksız ekmek…

Gönül tarlam bahar gibiydi

Yüreğim yüce dağlar kadar onurluydu

Oysa şimdi…

Gönül tarlamda hazan mevsimi,

Yüreğimde buzlar tutmuş, sis, boran tipi

Hayaller yıkılmış, hüzünler birer gerçek

Umutlar mı? Dalında kurumuş çiçek,

Tohumlarını atsan fide vermez…

Sen deli gönül boşuna aşk dilenme

Varlıkla yokluğun arasına sıkışmış 

Yorgun yürek ne yapsın?

Yüreğine yüreğimi sürgün etsem

Vakit tamam…

Ölüme on, yaşama beş kala…

Sabaha çeyrek var

Ya görür, ya görmez, bu deli…

Yorgun yürek…

 

Mustafa Karaahmetoğlu

13.03.2013

Teşekkür : Gamze Yağmur